๓. วัฑฒกีสูกรชาดก

เจ้าเสือโคร่ง ในวันก่อนเจ้าเที่ยวย่ำยีเหล่าสุกรที่นี้ แต่บัดนี้ เจ้าซบเซามาแต่ผู้เดียว วันนี้ เจ้าไม่มีแรงหรือ เสือโคร่ง (เสือโคร่งได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

ได้ยินว่า ในวันก่อนสุกรเหล่านี้เห็นข้าพเจ้าแล้วเกิดความกลัว แยกย้ายกันวิ่งหนีไปหาที่ซุกซ่อนตัวละทิศละทาง แต่วันนี้สุกรเหล่านั้นมาอยู่รวมกันในชัยภูมิที่ข้าพเจ้าจะย่ำยีได้ยาก (เทวดาที่สิงสถิตอยู่ในไพรสณฑ์นั้นได้กล่าวว่า)

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมฝูงสุกรที่มาประชุมพร้อมกัน ข้าพเจ้าเห็นด้วยตัวเองซึ่งมิตรภาพอันไม่เคยปรากฏมาก่อน จึงกล่าวสรรเสริญฝูงสูกรที่มีเขี้ยวเป็นกำลังจึงชนะเสือโคร่งได้ และพ้นมรณภัยได้ด้วยความสามัคคี วัฑฒกีสูกรชาดกที่ ๓ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๔๒}