๔. สิริชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๓. ติกนิบาต] ๔. อัพภันตรวรรค ๕. มณิสูกรชาดก (๒๘๕) ๔. สิริชาดก (๒๘๔) ว่าด้วยสมบัติเกิดขึ้นแก่ผู้มีบุญ (พระศาสดาทรงนำอดีตนิทานมาแสดงแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)
ผู้ไม่มีบุญจะมีศิลปะหรือไม่มีศีลปะก็ตามที ขวนขวายรวบรวมทรัพย์ใดไว้เป็นจำนวนมาก ทรัพย์นั้นผู้มีบุญย่อมได้ใช้สอย
สมบัติจำนวนมากล่วงเลยคนเหล่าอื่นไปเสีย ย่อมเกิดขึ้นแก่ผู้กระทำบุญไว้ในที่ทั้งปวงเท่านั้น แม้รัตนะทั้งหลายก็เกิดขึ้นในที่มิใช่บ่อเกิดแห่งรัตนะ (พระศาสดาเมื่อจะทรงแสดงรัตนะเหล่านั้น จึงตรัสว่า)
ไก่ แก้วมณี ไม้เท้า และหญิงชื่อปุญญลักขณาเทวี เกิดขึ้นแก่อนาถบิณฑิกเศรษฐีผู้ไม่ทำบาปทำแต่บุญไว้แล้ว สิริชาดกที่ ๔ จบ