๗. สาลิยชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๕. ปัญจกนิบาต] ๒. วัณณาโรหวรรค ๘. ตจสารชาดก (๓๖๘) ๗. สาลิยชาดก (๓๖๗) ว่าด้วยลูกนกสาลิกา (พระโพธิสัตว์แสดงธรรมแก่บริษัทผู้ประชุมกันอยู่ว่า)
ผู้ใดลวงเราให้จับงูเห่าด้วยคำว่า นี่ลูกนกสาลิกา ผู้นี้พร่ำสอนแต่สิ่งที่ชั่ว ถูกงูนั้นกัดตาย
นรชนใดต้องการจะฆ่าคนที่มิได้ทุบตีตน และคนที่มิได้ใช้ให้ผู้อื่นทุบตีตน นรชนนั้นย่อมถูกฆ่าให้นอนตายเหมือนชายคนนี้ที่ถูกงูกัดตาย
นรชนใดต้องการจะฆ่าคนที่มิได้ฆ่าตน และคนที่มิได้ใช้ให้ผู้อื่นฆ่าตน นรชนนั้นย่อมถูกฆ่าให้นอนตายเหมือนชายคนนี้ที่ถูกงูกัดตาย
คนซัดฝุ่นเต็มกำมือทวนลม ฝุ่นนั้นย่อมกลับมากระทบเขานั่นเอง เหมือนชายคนนี้ที่ถูกงูกัดตาย
ผู้ใดประทุษร้ายนรชนผู้ไม่ประทุษร้าย ผู้บริสุทธิ์ ผู้ไม่มีความผิด บาปย่อมกลับมาถึงคนผู้โง่เขลานั้นเองเหมือนผงธุลีที่คนซัดทวนลม สาลิยชาดกที่ ๗ จบ