๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน (๑๐๘)

ข้าพระองค์เข้าป่าชัฏสงัดเสียง ไม่อากูล ได้ถวายอาสนะทองแด่พระผู้มี พระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้คงที่ ข้าพระองค์ถือดอกไม้กำมือหนึ่ง แล้วทำประทักษิณพระองค์ เข้าไปเฝ้าพระศาสดาแล้ว กลับมุ่งหน้าไปทาง ทิศอุดร ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมสัตว์ เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่า นระ ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ย่อมยังตนให้ดับ ถอนภพได้ทั้งหมดแล้ว ในกัลปที่ ๑๘๐๐ ข้าพระองค์ได้ถวายทานใด ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะทอง ในกัลป- ที่ ๗๐๐ กัลป แต่กัลปนี้ ข้าพระองค์ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ พระนามว่าสันนิพาปกะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา ข้าพระองค์ได้ทำเสร็จ แล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอาสนุปัฏฐายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน.

|๑๑๐.๔๗| กานนํ วนโมคฺคยฺห อปฺปสทฺทํ นิรากุลํ สีหาสนํ มยา ทินฺนํ อตฺถทสฺสิสฺส ตาทิโน ฯ |๑๑๐.๔๘| มาลหตฺถํ คเหตฺวาน กตฺวา จ นํ ปทกฺขิณํ สตฺถารํ ปยิรุปาสิตฺวา ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข ฯ |๑๑๐.๔๙| เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ สนฺนิพฺพาเปมิ อตฺตานํ ภวา สพฺเพ สมูหตา ฯ |๑๑๐.๕๐| อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สีหาสนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๑๐.๕๑| อิโต สตฺตกปฺปสเต สนฺนิพฺพาปกขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๑๐.๕๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อาสนุปฏฺฐายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อาสนุปฏฺฐายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ