๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน (๒๗๒)

พระศาสดาอัครนายกของโลก ทรงทราบความดำริของเรา มีพระกายอัน สำเร็จด้วยพระทัย เสด็จเข้ามาด้วยฤทธิ์ เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ถวาย บังคมพระศาสดาผู้อุดมบุรุษซึ่งเสด็จเข้ามา แล้วได้ถวายงากำมือหนึ่ง ใน กัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่ รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายงากำมือหนึ่ง ในกัลปที่ ๑๖ แต่กัลป นี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์พระนามว่าคันธิยะ สมบูรณ์ด้วย แก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ติลมุฏฐิยเถราปทาน.

|๒๗๔.๕| มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลกคฺคนายโก มโนมเยน กาเยน อิทฺธิยา อุปสงฺกมิ ฯ |๒๗๔.๖| สตฺถารํ อุปสงฺกนฺตํ วนฺทิตฺวา ปุริสุตฺตมํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ติลมุฏฺฐิมทาสหํ ฯ |๒๗๔.๗| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ติลมุฏฺฐิยิทํ ผลํ ฯ |๒๗๔.๘| อิโต โสฬสกปฺปมฺหิ คนฺธิโย นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๗๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติลมุฏฺฐิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติลมุฏฺฐิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ