๓. จังโกฏกิยเถราปทาน (๒๗๓)

พระศาสดาพระนามว่าสิทธัตถะ ประทับอยู่ในระหว่างภูเขาใกล้มหาสมุทร เราเข้าไปเฝ้าแล้ว ทำบุญมีการกราบไหว้เป็นต้น ได้ถวายผอบดอกไม้ ครั้นเราถวายผอบดอกไม้ แด่พระสยัมภู พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้แสวงหา คุณอันยิ่งใหญ่ ผู้อนุเคราะห์ แล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัลปหนึ่ง ใน กัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายผอบดอกไม้ใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผอบดอกไม้ คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระจังโกฏกิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ จังโกฏกิยเถราปทาน

|๒๗๕.๑๐| มหาสมุทฺทํ นิสฺสาย วสติ ปพฺพตนฺตเร ปจฺจุคฺคนฺตฺวาน กามหํ จงฺโกฏกมทาสหํ ฯ |๒๗๕.๑๑| สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน สยมฺภุสฺสานุกมฺปิโน ปุปฺผจงฺโกฏกํ ทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๒๗๕.๑๒| จตุนวุเต อิโต กปฺเป จงฺโกฏกมทํ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ จงฺโกฏกสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๗๕.๑๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จงฺโกฏกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ จงฺโกฏกิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ