๒. เวจจกทายกเถราปทาน

๑๑๒|๑๑๒.๑๓| วิปสฺสิโน ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน เอกํ เวจฺจํ มยา ทินฺนํ ปสนฺเนน สปาณินา ฯ |๑๑๒.๑๔| หตฺถิยานํ อสฺสยานํ ทิพฺพยานํ สมชฺฌคํ เตน เวจฺจกทาเนน ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ ฯ |๑๑๒.๑๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เวจฺจมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวจฺจทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๑๒.๑๖| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๑๑๒.๑๗| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๑๒.๑๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวจฺจกทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เวจฺจกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ