๘. สัตตอุปปลมาลิกาเถริยาปทาน

๗๑ในกรุงอรุณวดี มีกษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่าอรุณ หม่อมฉันเป็นพระมเหสีของท้าวเธอ หม่อมฉันไม่ได้ร้อยพวงมาลัย

๗๒ได้หยิบดอกอุบลมีกลิ่นหอมเหมือนดอกไม้ทิพย์มา ๗ ดอก แล้วนั่งในปราสาทที่ประเสริฐ คิดอย่างนี้ในขณะนั้นว่า

๗๓‘ประโยชน์อะไรสำหรับเราด้วยพวงมาลัยเหล่านี้ ซึ่งเรานำมาประดับศีรษะของตนเอง เราควรนำไปบูชาพระญาณของพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐที่สุด จะประเสริฐกว่า’

๗๔เราเมื่อจะบูชาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นั่งแล้วที่ใกล้ประตู จักบูชาพระมหามุนีสัมมาสัมพุทธเจ้า ในเวลาที่พระองค์เสด็จมา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๗๗} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑. สุเมธาวรรค] ๘. สัตตอุปปลมาลิกาเถริยาปทาน

๗๕พระชินเจ้าผู้งดงามดังต้นรกฟ้าขาว เหมือนพญาไกรสรราชสีห์ พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์ เสด็จมาตามถนน

๗๖หม่อมฉันเห็นพระพุทธรังสีแล้ว ก็ร่าเริงตื่นเต้น ยังไม่ทันถึงประตู ก็ได้บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

๗๗ทำดอกอุบล ๗ ดอกเหล่านั้น ให้แผ่ขยายเป็นหลังคากั้นอยู่ในท้องฟ้า เหนือพระเศียรของพระพุทธเจ้า

๗๘หม่อมฉันมีจิตเบิกบาน มีใจยินดี เกิดโสมนัส ประนมมือ ทำจิตให้เลื่อมใสในบูชานั้น จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

๗๙เหนือศีรษะของหม่อมฉัน เขากั้นเครื่องมุงบังดอกไม้ สีเขียวขนาดใหญ่กลิ่นทิพย์หอมฟุ้งไป นี้เป็นผลแห่งดอกอุบล ๗ ดอก

๘๐บางครั้ง เมื่อหม่อมฉันถูกหมู่ญาตินำออกไป ครั้งนั้น เขากั้นเครื่องมุงบังดอกไม้สีเขียว ให้บริวารของหม่อมฉันเท่าที่มีอยู่

๘๑หม่อมฉันได้เป็นพระมเหสีของท้าวเทวราช ๗๐ พระองค์ เป็นใหญ่ในทุกภพ เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่

๘๒ได้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ๖๓ พระองค์ ชนทั้งหลายอนุวัตตามหม่อมฉันทั้งหมด หม่อมฉันมีวาจาน่าเชื่อถือ @เชิงอรรถ : @ มีจิตเบิกบาน หมายถึงมีจิตปราศจากกิเลสมีความโกรธและความถือตัวเป็นต้น มีจิตโสมนัส มีใจสงบ @(ขุ.อป.อ. ๑/๑๓๔/๒๔๕) @ เทียบได้กับคำว่า เวทชาโต แก้เป็น อุปฺปนฺนโสมนสฺโส (ขุ.อป.อ. ๒/๑๓๒/๓๖) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๗๘} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑. สุเมธาวรรค] ๘. สัตตอุปปลมาลิกาเถริยาปทาน

๘๓ผิวพรรณของหม่อมฉันเหมือนสีดอกอุบล และกลิ่นกายของหม่อมฉันก็หอมฟุ้งไปคล้ายกลิ่นหอมของดอกอุบล หม่อมฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๘๔หม่อมฉันเป็นผู้ฉลาดในอิทธิบาท ยินดีในการเจริญโพชฌงค์ ถึงความสำเร็จอภิญญา นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๘๕หม่อมฉันเป็นผู้ฉลาดในสติปัฏฐาน มีสมาธิฌานเป็นโคจร ขวนขวายในสัมมัปปธาน นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๘๖หม่อมฉันมีความเพียรนำพาธุระไป อันเป็นเหตุนำธรรมเป็นแดนเกษมจากโยคะมาให้ อาสวะทั้งปวงก็สิ้นไปแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก

๘๗ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป หม่อมฉันได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๘๘กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๘๙การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๓๗๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑. สุเมธาวรรค] ๙. ปัญจทีปิกาเถริยาปทาน

๙๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า พระสัตตอุปปลมาลิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สัตตอุปปลมาลิกาเถริยาปทานที่ ๘ จบ