๑๐. โพธิฆรการกเถราปทาน

๖๙ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ใช้ให้คนทำเรือนโพธิ์ถวายพระผู้มีพระภาค พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

๗๐ข้าพเจ้าเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต อยู่ในเรือนแก้ว ความหนาว ความร้อน หรือลมมิได้ถูกต้องตัวข้าพเจ้าเลย

๗๑ในกัปที่ ๖๕ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ วิสสุกรรมเทพบุตร ได้เนรมิตนครชื่อกาสิกะ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๘๗} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๕. วิเภทกิวรรค] ๑๐. โพธิฆรการกเถราปทาน

๗๒ยาว ๑๐ โยชน์ กว้าง ๘ โยชน์ เพื่อข้าพเจ้า ในนครนั้นไม่มีไม้เครือเถาและดินเลย

๗๓วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตปราสาทชื่อมงคล ยาวหนึ่งโยชน์ กว้างครึ่งโยชน์ เพื่อข้าพเจ้า

๗๔เสาปราสาท ๘๔,๐๐๐ ต้นล้วนเป็นทองคำ พื้นสำเร็จด้วยแก้วมณี หลังคาทำด้วยแผ่นเงิน

๗๕วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตตัวเรือนสำเร็จด้วยทองคำล้วน ข้าพเจ้าได้อยู่ครองปราสาทนั้น นี้เป็นผลแห่งการถวายเรือนโพธิ์

๗๖ข้าพเจ้าได้เสวยผลทั้งปวงนั้น ในภพทั้งที่เป็นเทวดาและที่เป็นมนุษย์ ในวันนี้ ข้าพเจ้าบรรลุนิพพานซึ่งเป็นสันติบทอันประเสริฐ

๗๗ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ใช้ให้คนทำเรือนโพธิ์ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเรือนโพธิ์

๗๘กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๗๙การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๘๘} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๕. วิเภทกิวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค

๘๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระโพธิฆรการกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ โพธิฆรการกเถราปทานที่ ๑๐ จบ วิเภทกิวรรคที่ ๔๕ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้คือ ๑. วิเภทกพีชิยเถราปทาน ๒. โกลทายกเถราปทาน ๓. เวลุวผลิยเถราปทาน ๔. ภัลลาตกทายกเถราปทาน ๕. อุมาปุปผิยเถราปทาน ๖. อัมพาฏกิยเถราปทาน ๗. สีหาสนิกเถราปทาน ๘. ปาทปีฐิยเถราปทาน ๙. เวทิการกเถราปทาน ๑๐. โพธิฆรการกเถราปทาน ในวรรคนี้ บัณฑิตนับคาถาได้ ๗๙ คาถา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๘๙}