AN 4.38

Patilīnasutta

A mendicant has eliminated idiosyncratic interpretations of the truth, has totally given up searching, has tranquilized bodily activity, and is said to be ‘withdrawn’.

ฉบับหลวงปฏิลีนสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๓๘ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีทิฏฐิสัจจะแต่ละอย่างอันบรรเทาได้แล้ว มีการ แสวงหาทั้งปวงอันสละแล้ว มีกายสังขารอันสงบระงับ เราเรียกว่าผู้มีการหลีกออกเร้นอยู่ ดูกร ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเป็นผู้มีทิฏฐิสัจจะแต่ละอย่างอันบรรเทาได้แล้วอย่างไร ทิฏฐิสัจจะแต่ละอย่าง เป็นอันมาก ของสมณพราหมณ์ผู้มีกิเลสหนาแน่นเหล่าใด คือ เห็นว่า โลกเที่ยง หรือว่าโลก ไม่เที่ยง โลกมีที่สุด หรือว่าโลกไม่มีที่สุด ชีพก็อันนั้น สรีระก็อันนั้น หรือว่าชีพเป็นอื่นสรีระ ก็เป็นอื่น สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมเกิดอีก หรือว่าสัตว์เบื้องหน้าตายแล้วย่อมไม่เกิดอีก สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมเกิดอีกก็มี ย่อมไม่เกิดอีกก็มี หรือว่าสัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อม เกิดอีกก็หามิได้ ย่อมไม่เกิดอีกก็หามิได้ทิฏฐิสัจจะเหล่านั้นทั้งหมดอันภิกษุในธรรมวินัยนี้ บรรเทา ได้แล้ว สละแล้วคายออกแล้ว ปล่อยแล้ว ละได้แล้ว สละคืนแล้ว ภิกษุเป็นผู้มีทิฏฐิสัจจะ

แต่ละอย่างอันบรรเทาได้แล้วอย่างนี้แล ฯ

เล่ม ๒๑ · หน้า ๔๑ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุเป็นผู้มีการแสวงหาทั้งปวง อันสละแล้วอย่างไร ภิกษุใน ธรรมวินัยนี้ มีการแสวงหากามอันละได้แล้ว มีการแสวงหาภพอันละได้แล้ว มีการแสวงหา พรหมจรรย์อันสงบแล้ว ภิกษุเป็นผู้มีการแสวงหาทั้งปวงอันสละแล้ว อย่างนี้แล ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเป็นผู้มีกายสังขารอันสงบระงับอย่างไร ภิกษุในธรรมวินัยนี้ บรรลุจตุตถฌานอันไม่มีทุกข์ ไม่มีสุข เพราะละสุขและทุกข์และดับโสมนัสโทมนัสก่อนๆ ได้ มีอุเบกขาเป็นเหตุให้สติบริสุทธิ์อยู่ ภิกษุเป็นผู้มีกายสังขารอันสงบระงับอย่างนี้แล ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุเป็นผู้หลีกออกเร้นอยู่อย่างไร ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ ละอัสมิมานะได้แล้ว ตัดรากขาดแล้ว ทำให้เป็นดังตาลยอดด้วนกระทำไม่ให้มี ไม่ให้เกิดขึ้น อีกต่อไปเป็นธรรมดา ภิกษุเป็นผู้หลีกออกเร้นอยู่อย่างนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเป็นผู้มีทิฏฐิ สัจจะแต่ละอย่างอันบรรเทาได้แล้วมีการแสวงหาทั้งปวงอันสละแล้ว มีกายสังขารอันสงบระงับแล้ว เราเรียกว่าผู้หลีกออกเร้นอยู่ ฯ

การแสวงหากาม การแสวงหาภพ กับการแสวงหา พรหมจรรย์ อันภิกษุในธรรมวินัยนี้ สละคืนแล้ว การ เชื่อถือสัจจะ และ ฐานะแห่งทิฐิทั้งหลาย อันภิกษุใน ธรรมวินัยนี้ถอนขึ้นแล้วด้วยประการดังนี้ ภิกษุผู้สำรอก ราคะทั้งปวง ผู้หลุดพ้นเพราะสิ้นตัณหา สละคืนการ แสวงหา ถอนฐานะแห่งทิฐิทั้งหลาย ได้แล้ว ภิกษุนั้นแล เป็นผู้สงบ มีสติ ระงับกายสังขารเป็นผู้ไม่พ่ายแพ้

เป็นผู้ตรัสรู้เพราะรู้เท่าถึงมานะ เราเรียกว่า เป็นผู้หลีกออก เร้นอยู่ ฯ

จบสูตรที่ ๘

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Aṅguttara Nikāya 4.38

    Numbered Discourses 4.38

  2. 0.2

    4. Cakkavagga

    4. Situations

  3. Patilīnasutta

    Withdrawn

  4. 1.1

    “Panuṇṇapaccekasacco, bhikkhave, bhikkhu ‘samavayasaṭṭhesano passaddhakāyasaṅkhāro patilīno’ti vuccati.

    “Mendicants, a mendicant has cast aside idiosyncratic interpretations of the truth, has totally given up searching, has stilled the physical process, and is said to be ‘withdrawn’.

  5. 1.2

    Kathañca, bhikkhave, bhikkhu panuṇṇapaccekasacco hoti?

    And how has a mendicant cast aside idiosyncratic interpretations of the truth?

  6. 1.3

    Idha, bhikkhave, bhikkhuno yāni tāni puthusamaṇabrāhmaṇānaṁ puthupaccekasaccāni, seyyathidaṁ—

    Different ascetics and brahmins have different idiosyncratic interpretations of the truth. For example:

  7. 1.4

    sassato lokoti vā, asassato lokoti vā, antavā lokoti vā, anantavā lokoti vā, taṁ jīvaṁ taṁ sarīranti vā, aññaṁ jīvaṁ aññaṁ sarīranti vā, hoti tathāgato paraṁ maraṇāti vā, na hoti tathāgato paraṁ maraṇāti vā, hoti ca na ca hoti tathāgato paraṁ maraṇāti vā, neva hoti na na hoti tathāgato paraṁ maraṇāti vā;

    the cosmos is eternal, or not eternal, or finite, or infinite; the soul and the body are one and the same, or the soul is one thing, the body another; after death, a realized one still exists, or no longer exists, or both still exists and no longer exists, or neither still exists nor no longer exists.

  8. 1.5

    sabbāni tāni nuṇṇāni honti panuṇṇāni cattāni vantāni muttāni pahīnāni paṭinissaṭṭhāni.

    A mendicant has cast out, cast aside, thrown out, discarded, let go of, given up, and relinquished all these.

  9. 1.6

    Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu panuṇṇapaccekasacco hoti.

    That’s how a mendicant has cast aside idiosyncratic interpretations of the truth.

  10. 2.1

    Kathañca, bhikkhave, bhikkhu samavayasaṭṭhesano hoti?

    And how has a mendicant totally given up searching?

  11. 2.2

    Idha, bhikkhave, bhikkhuno kāmesanā pahīnā hoti, bhavesanā pahīnā hoti, brahmacariyesanā paṭippassaddhā.

    It’s when they’ve given up searching for sensual pleasures, for continued existence, and for a spiritual path.

  12. 2.3

    Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu samavayasaṭṭhesano hoti.

    That’s how a mendicant has totally given up searching.

  13. 3.1

    Kathañca, bhikkhave, bhikkhu passaddhakāyasaṅkhāro hoti?

    And how has a mendicant stilled the physical process?

  14. 3.2

    Idha, bhikkhave, bhikkhu sukhassa ca pahānā dukkhassa ca pahānā pubbeva somanassadomanassānaṁ atthaṅgamā adukkhamasukhaṁ upekkhāsatipārisuddhiṁ catutthaṁ jhānaṁ upasampajja viharati.

    It’s when, with the giving up of pleasure and pain and the disappearance of former happiness and sadness, they enter and remain in the fourth absorption, without pleasure or pain, with pure equanimity and mindfulness.

  15. 3.3

    Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu passaddhakāyasaṅkhāro hoti.

    That’s how a mendicant has stilled the physical process.

  16. 4.1

    Kathañca, bhikkhave, bhikkhu patilīno hoti?

    And how is a mendicant withdrawn?

  17. 4.2

    Idha, bhikkhave, bhikkhuno asmimāno pahīno hoti ucchinnamūlo tālāvatthukato anabhāvaṅkato āyatiṁ anuppādadhammo.

    It’s when they’ve given up the conceit ‘I am’, cut it off at the root, made it like a palm stump, obliterated it, so it’s unable to arise in the future.

  18. 4.3

    Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu patilīno hoti.

    That’s how a mendicant is withdrawn.

  19. 4.4

    Panuṇṇapaccekasacco, bhikkhave, bhikkhu ‘samavayasaṭṭhesano passaddhakāyasaṅkhāro patilīno’ti vuccatīti.

    A mendicant has cast aside idiosyncratic interpretations of the truth, has totally given up searching, has stilled the physical process, and is said to be ‘withdrawn’.

  20. 5.1

    Kāmesanā bhavesanā,

    The search for sensual pleasures,
    for continued existence,

  21. 5.2

    brahmacariyesanā saha;

    and the search for a spiritual path;

  22. 5.3

    Iti saccaparāmāso,

    the holding tight to the thought, ‘this is the truth’,

  23. 5.4

    diṭṭhiṭṭhānā samussayā.

    and the mass of grounds for views—

  24. 6.1

    Sabbarāgavirattassa,

    for one detached from all lusts,

  25. 6.2

    taṇhakkhayavimuttino;

    freed by the ending of craving,

  26. 6.3

    Esanā paṭinissaṭṭhā,

    that searching has been relinquished,

  27. 6.4

    diṭṭhiṭṭhānā samūhatā.

    and those grounds for views eradicated.

  28. 7.1

    Sa ve santo sato bhikkhu,

    That mendicant is peaceful and mindful,

  29. 7.2

    passaddho aparājito;

    tranquil and undefeated.

  30. 7.3

    Mānābhisamayā buddho,

    And when they’re awakened
    by comprehending conceit,

  31. 7.4

    patilīnoti vuccatī”ti.

    they’re called ‘withdrawn’.”

  32. 7.5

    Aṭṭhamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · an4.38
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ