AN 5.99

Sīhasutta

A lion is always respectful when it kills. So too when the Buddha teaches he always respects his audience.

ฉบับหลวงสีหสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๙๙ดูกรภิกษุทั้งหลาย สีหมฤคราชออกจากที่อยู่ในเวลาเย็น แล้วย่อมเยื้องกราย

เหลียวดูทิศทั้ง ๔ โดยรอบ บันลือสีหนาท ๓ ครั้ง แล้วออกเที่ยวไปหากิน สีหมฤคราช นั้น ถ้าแม้จะจับช้าง ย่อมจับโดยแม่นยำ ไม่พลาดถ้าแม้จะจับกระบือ ย่อมจับโดยแม่นยำ

ไม่พลาด ถ้าแม้จะจับโค ย่อมจับโดยแม่นยำ ไม่พลาด ถ้าแม้จะจับเสือเหลือง ย่อมจับโดย แม่นยำ ไม่พลาด ถ้าแม้จะจับเหล่าสัตว์เล็กๆ โดยที่สุดกระต่ายและแมว ย่อมจับโดยแม่นยำ

ไม่พลาด ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะสีหมฤคราชนั้นคิดว่า ทางหากินของเราอย่าพินาศเสียเลย ดูกรภิกษุทั้งหลาย คำว่าสีหะนั้นแล เป็นชื่อแห่งตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ที่ตถาคต

เล่ม ๒๒ · หน้า ๑๐๘แสดงธรรมแก่บริษัทนี้แล เป็นสีหนาทของตถาคตดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าแม้ตถาคตจะแสดง ธรรมแก่ภิกษุทั้งหลาย ตถาคตย่อมแสดงโดยเคารพ ไม่แสดงโดยไม่เคารพ ถ้าแม้จะแสดงธรรม แก่ภิกษุณีทั้งหลาย ย่อมแสดงโดยเคารพ ไม่แสดงโดยไม่เคารพ ถ้าแม้จะแสดงธรรมแก่อุบาสก ทั้งหลายย่อมแสดงโดยเคารพ ไม่แสดงโดยไม่เคารพ ถ้าแม้จะแสดงธรรมแก่อุบาสิกาทั้งหลาย ย่อมแสดงโดยเคารพ ไม่แสดงโดยไม่เคารพ ถ้าแม้จะแสดงธรรมแก่ปุถุชนทั้งหลาย ย่อมแสดง โดยเคารพ ไม่แสดงโดยไม่เคารพ โดยที่สุดแม้แก่คนขอทานและพรานนก ย่อมแสดงโดย เคารพ ไม่แสดงโดยไม่เคารพ ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะตถาคตเป็นผู้หนักในธรรม เคารพ ในธรรม ฯ

จบสูตรที่ ๙

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Aṅguttara Nikāya 5.99

    Numbered Discourses 5.99

  2. 0.2

    10. Kakudhavagga

    10. With Kakudha

  3. Sīhasutta

    The Lion

  4. 1.1

    “Sīho, bhikkhave, migarājā sāyanhasamayaṁ āsayā nikkhamati;

    “Mendicants, toward evening the lion, king of beasts, emerges from his den,

  5. 1.2

    āsayā nikkhamitvā vijambhati;

    yawns,

  6. 1.3

    vijambhitvā samantā catuddisaṁ anuviloketi;

    surveys the four quarters,

  7. 1.4

    samantā catuddisaṁ anuviloketvā tikkhattuṁ sīhanādaṁ nadati;

    and roars his lion’s roar three times.

  8. 1.5

    tikkhattuṁ sīhanādaṁ naditvā gocarāya pakkamati.

    Then he sets out on the hunt.

  9. 1.6

    So hatthissa cepi pahāraṁ deti, sakkaccaññeva pahāraṁ deti, no asakkaccaṁ;

    If he strikes an elephant, he does it carefully, not carelessly.

  10. 1.7

    mahiṁsassa cepi pahāraṁ deti, sakkaccaññeva pahāraṁ deti, no asakkaccaṁ;

    If he strikes a buffalo …

  11. 1.8

    gavassa cepi pahāraṁ deti, sakkaccaññeva pahāraṁ deti, no asakkaccaṁ;

    a cow …

  12. 1.9

    dīpissa cepi pahāraṁ deti, sakkaccaññeva pahāraṁ deti, no asakkaccaṁ;

    a leopard …

  13. 1.10

    khuddakānañcepi pāṇānaṁ pahāraṁ deti antamaso sasabiḷārānampi, sakkaccaññeva pahāraṁ deti, no asakkaccaṁ.

    or any smaller creatures—even a hare or a cat—he does it carefully, not carelessly.

  14. 1.11

    Taṁ kissa hetu?

    Why is that?

  15. 1.12

    ‘Mā me yoggapatho nassā’ti.

    Thinking: ‘May I not lose my way.’

  16. 2.1

    Sīhoti kho, bhikkhave, tathāgatassetaṁ adhivacanaṁ arahato sammāsambuddhassa.

    ‘Lion’ is a term for the Realized One, the perfected one, the fully awakened Buddha.

  17. 2.2

    Yaṁ kho, bhikkhave, tathāgato parisāya dhammaṁ deseti, idamassa hoti sīhanādasmiṁ.

    When the Realized One teaches Dhamma to an assembly, this is his lion’s roar.

  18. 2.3

    Bhikkhūnañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ;

    When the Realized One teaches the monks …

  19. 2.4

    bhikkhunīnañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ;

    nuns …

  20. 2.5

    upāsakānañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ;

    laymen …

  21. 2.6

    upāsikānañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ;

    laywomen …

  22. 2.7

    puthujjanānañcepi, bhikkhave, tathāgato dhammaṁ deseti antamaso annabhāranesādānampi, sakkaccaññeva tathāgato dhammaṁ deseti, no asakkaccaṁ.

    or ordinary people—even food-carriers and hunters—he teaches them carefully, not carelessly.

  23. 2.8

    Taṁ kissa hetu?

    Why is that?

  24. 2.9

    Dhammagaru, bhikkhave, tathāgato dhammagāravo”ti.

    Because the Realized One has respect and reverence for the teaching.”

  25. 2.10

    Navamaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · an5.99
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ