AN 7.55

Purisagatisutta

Seven kinds of rebirth for non-returners, as well as extinguishment with no fuel for grasping.

ฉบับหลวงปุริสคติสูตร

ข้อความไทยนี้คือ พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ซึ่งแปลจากพระไตรปิฎกบาลีคนละฉบับกับบาลีที่แสดงอยู่ด้านล่าง จึงไม่ได้เรียงตรงกันบรรทัดต่อบรรทัด — อ่านเป็นสำนวนแปลอิสระอีกฉบับหนึ่ง

ข้อ ๕๒ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงปุริสคติ ๗ ประการและอนุปาทาปรินิพพาน เธอทั้งหลายจงตั้งใจฟัง จงใส่ใจให้ดีเราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้ว พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ปุริสคติ๗ ประการเป็นไฉน ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติอย่างนี้ คือ ได้ความวางเฉยว่า ถ้ากรรมในอดีตไม่ได้มีแล้วไซร้ อัตตภาพในปัจจุบัน ก็ไม่พึงมีแก่เรา ถ้ากรรมในปัจจุบันไม่มีไซร้ อัตตภาพในอนาคตก็จักไม่มีแก่เรา เบญจขันธ์ที่ กำลังเป็นอยู่ ที่เป็นมาแล้ว เราย่อมละได้ เธอย่อมไม่กำหนัดในเบญจขันธ์อันเป็นอดีต ไม่ ข้องในเบญจขันธ์อันเป็นอนาคต ย่อมพิจารณาเห็นบทอันสงบระงับอย่างยิ่งซึ่งมีอยู่ ด้วยปัญญา อันชอบ ก็บทนั้นแล ภิกษุนั้นยังทำให้แจ้งไม่ได้โดยอาการทั้งปวง อนุสัยคือมานะ อนุสัยคือ ภวราคะ อนุสัยคืออวิชชา เธอก็ยังละไม่ได้โดยอาการทั้งปวง เพราะโอรัมภาคิยสังโยชน์ ๕ สิ้น ไป ภิกษุนั้นย่อมปรินิพพานในระหว่าง ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติ

เล่ม ๒๓ · หน้า ๖๓อย่างนี้ คือ ได้ความวางเฉยว่า ถ้ากรรมในอดีตไม่มีแล้วไซร้ … เบญจขันธ์ที่กำลังเป็นอยู่ ที่ เป็นมาแล้ว เราย่อมละได้ เธอย่อมไม่กำหนัดในเบญจขันธ์อันเป็นอดีต … ย่อมพิจารณาเห็นบท อันสงบระงับอย่างยิ่งซึ่งมีอยู่ ด้วยปัญญาอันชอบ ก็บทนั้นแล ภิกษุนั้นยังทำให้แจ้งไม่ได้โดย อาการทั้งปวง อนุสัยคือมานะ …อนุสัยคืออวิชชา เธอก็ยังละไม่ได้โดยอาการทั้งปวง เพราะ โอรัมภาคิยสังโยชน์๕ สิ้นไป เธอย่อมปรินิพพานในระหว่าง เปรียบเหมือนเมื่อนายช่างตีแผ่น เหล็กที่ถูกเผาอยู่ตลอดวัน สะเก็ดร่อนออกแล้วดับไป ฉะนั้น ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติอย่างนี้ ฯลฯ เพราะโอรัมภาคิย สังโยชน์ ๕ สิ้นไป เธอย่อมปรินิพพานในระหว่าง เปรียบเหมือนเมื่อนายช่างตีแผ่นเหล็กที่ถูก เผาอยู่ตลอดวัน สะเก็ดร่อนลอยขึ้นไป ตกยังไม่ถึงพื้นก็ดับ ฉะนั้น ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติอย่างนี้ ฯลฯ เพราะโอรัมภาคิย สังโยชน์ ๕ สิ้นไป เธอย่อมปรินิพพานในเมื่ออายุเลยกึ่ง เปรียบเหมือนเมื่อนายช่างตีแผ่นเหล็ก ที่ถูกเผาอยู่ตลอดวัน สะเก็ดร่อนลอยขึ้นไป ตกถึงพื้นแล้วก็ดับ ฉะนั้น ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติอย่างนี้ ฯลฯ เพราะโอรัมภาคิย สังโยชน์ ๕ สิ้นไป เธอย่อมปรินิพพานโดยไม่ต้องใช้ความเพียรนักเปรียบเหมือนเมื่อนายช่างตี แผ่นเหล็กที่ถูกเผาอยู่ตลอดวัน สะเก็ดร่อนขึ้นไปแล้วตกลงที่กองหญ้าหรือกองไม้เล็กๆ

สะเก็ดนั้นพึงให้ไฟและควันเกิดขึ้นได้ที่หญ้าหรือกองไม้เล็กๆ นั้น ครั้นให้เกิดไฟและควัน เผากองหญ้าหรือกองไม้เล็กๆนั้นให้หมดไป ไม่มีเชื้อแล้วก็ดับ ฉะนั้น ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติอย่างนี้ ฯลฯ เพราะโอรัมภาคิย สังโยชน์ ๕ สิ้นไป เธอย่อมปรินิพพานโดยต้องใช้ความเพียรเรี่ยวแรงเปรียบเหมือนเมื่อนาย ช่างตีแผ่นเหล็กที่ถูกเผาอยู่ตลอดวัน สะเก็ดร่อนลอยขึ้นไปแล้วพึงตกลงที่กองหญ้าหรือกองไม้ ย่อมๆ สะเก็ดนั้นพึงให้เกิดไฟและควันที่กองหญ้าหรือกองไม้ย่อมๆ นั้น ครั้นให้เกิดไฟและ ควันแล้ว เผากองหญ้าหรือกองไม้ย่อมๆ นั้นให้หมดไป ไม่มีเชื้อแล้วดับ ฉะนั้น ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติอย่างนี้ ฯลฯ เพราะโอรัมภาคิย สังโยชน์ ๕ สิ้นไป เธอเป็นผู้มีกระแสในเบื้องบนไปสู่อกนิฏฐภพเปรียบเหมือนนายช่างตีแผ่น เหล็กที่ถูกเผาอยู่ตลอดวัน สะเก็ดร่อนลอยขึ้นไปแล้วพึงตกลงที่กองหญ้าหรือกองไม้ใหญ่ๆ ครั้นให้เกิดไฟและควันแล้ว เผากองหญ้าหรือกองไม้ใหญ่ๆ นั้นให้หมดไป แล้วพึงลามไปไหม้

เล่ม ๒๓ · หน้า ๖๔ไม้กอและป่าไม้ครั้นไหม้ไม้กอและป่าไม้แล้ว ลามมาถึงที่สุดหญ้าเขียว ที่สุดภูเขาที่สุดชายน้ำ หรือภูมิภาคอันน่ารื่นรมย์ หมดเชื้อแล้วก็ดับ ฉะนั้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ปุริสคติ ๗ ประการ นี้แล ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ส่วนอนุปาทาปรินิพพานเป็นอย่างไร ดูกรภิกษุทั้งหลายภิกษุใน ธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ปฏิบัติอย่างนี้ คือ ย่อมได้ความวางเฉยว่า ถ้ากรรมในอดีตไม่ได้มีแล้วไซร้ อัตตภาพในปัจจุบันก็ไม่พึงมีแก่เรา ถ้ากรรมในปัจจุบันย่อมไม่มีไซร้ อัตตภาพในอนาคตก็จักไม่มี แก่เรา เบญจขันธ์ที่กำลังเป็นอยู่ที่เป็นมาแล้วเราย่อมละได้ เธอย่อมไม่กำหนัดในเบญจขันธ์อัน เป็นอดีต ไม่ข้องอยู่ในเบญจขันธ์อันเป็นอนาคต ย่อมพิจารณาเห็นบทอันสงบระงับอย่างยิ่งด้วย ปัญญาอันชอบ ก็บทนั้นแล อันภิกษุนั้นทำให้แจ้งแล้ว โดยอาการทั้งปวง อนุสัยคือมานะ … อนุสัยคืออวิชชา เธอยังละ ไม่ได้โดยอาการทั้งปวง เธอย่อมกระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุติ ปัญญา วิมุติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเอง ในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่ ดูกรภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่าอนุปาทาปรินิพพาน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ปุริสคติ ๗ ประการนี้ และอนุปาทาปรินิพพาน ฯ

จบสูตรที่ ๒

ไทย · อ่านฉบับหลวงด้านบน
  1. 0.1

    Aṅguttara Nikāya 7.55

    Numbered Discourses 7.55

  2. 0.2

    6. Abyākatavagga

    6. The Undeclared Points

  3. Purisagatisutta

    Places People Are Reborn

  4. 1.1

    “Satta ca, bhikkhave, purisagatiyo desessāmi anupādā ca parinibbānaṁ.

    “Mendicants, I will teach you seven places people are reborn, and complete extinguishment with no fuel for grasping.

  5. 1.2

    Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti.

    Listen and apply your mind well, I will speak.”

  6. 1.3

    “Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ.

    “Yes, sir,” the mendicants replied.

  7. 1.4

    Bhagavā etadavoca:

    The Buddha said this:

  8. 1.5

    “katamā ca, bhikkhave, satta purisagatiyo?

    “And what are the seven places people are reborn?

  9. 2.1

    Idha, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  10. 2.2

    ‘no cassa no ca me siyā, na bhavissati na me bhavissati, yadatthi yaṁ bhūtaṁ taṁ pajahāmī’ti upekkhaṁ paṭilabhati.

    ‘It might not be, and it might not be mine. It will not be, and it will not be mine. I am giving up what exists, what has come to be.’ They gain equanimity.

  11. 2.3

    So bhave na rajjati, sambhave na rajjati, atthuttari padaṁ santaṁ sammappaññāya passati.

    They’re not attached to life, or to creating a new life. And they see with right wisdom that there is a peaceful state beyond.

  12. 2.4

    Tañca khvassa padaṁ na sabbena sabbaṁ sacchikataṁ hoti, tassa na sabbena sabbaṁ mānānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ bhavarāgānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ avijjānusayo pahīno hoti.

    But they haven’t completely realized that state. They haven’t totally given up the underlying tendencies of conceit, desire for continued existence, and ignorance.

  13. 2.5

    So pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā antarāparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished between one life and the next.

  14. 2.6

    Seyyathāpi, bhikkhave, divasaṁsantatte ayokapāle haññamāne papaṭikā nibbattitvā nibbāyeyya.

    Suppose you struck an iron pot that had been heated all day. Any spark that flew off would be extinguished.

  15. 2.7

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    In the same way, a mendicant who practices like this …

  16. 2.8

    ‘no cassa no ca me siyā, na bhavissati na me bhavissati, yadatthi yaṁ bhūtaṁ taṁ pajahāmī’ti upekkhaṁ paṭilabhati.

  17. 2.9

    So bhave na rajjati, sambhave na rajjati, atthuttari padaṁ santaṁ sammappaññāya passati.

  18. 2.10

    Tañca khvassa padaṁ na sabbena sabbaṁ sacchikataṁ hoti, tassa na sabbena sabbaṁ mānānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ bhavarāgānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ avijjānusayo pahīno hoti.

  19. 2.11

    So pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā antarāparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished between one life and the next.

  20. 3.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  21. 3.2

    ‘no cassa no ca me siyā, na bhavissati na me bhavissati, yadatthi yaṁ bhūtaṁ taṁ pajahāmī’ti upekkhaṁ paṭilabhati.

    ‘It might not be, and it might not be mine. It will not be, and it will not be mine. I am giving up what exists, what has come to be.’ They gain equanimity.

  22. 3.3

    So bhave na rajjati, sambhave na rajjati, atthuttari padaṁ santaṁ sammappaññāya passati.

    They’re not attached to life, or to creating a new life. And they see with right wisdom that there is a peaceful state beyond.

  23. 3.4

    Tañca khvassa padaṁ na sabbena sabbaṁ sacchikataṁ hoti, tassa na sabbena sabbaṁ mānānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ bhavarāgānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ avijjānusayo pahīno hoti.

    But they haven’t totally realized that state. They haven’t completely given up the underlying tendencies of conceit, desire for continued existence, and ignorance.

  24. 3.5

    So pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā antarāparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished between one life and the next.

  25. 3.6

    Seyyathāpi, bhikkhave, divasaṁsantatte ayokapāle haññamāne papaṭikā nibbattitvā uppatitvā nibbāyeyya.

    Suppose you struck an iron pot that had been heated all day. Any spark that flew off and floated away would be extinguished.

  26. 3.7

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    In the same way, a mendicant who practices like this …

  27. 3.8

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

  28. 3.9

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā antarāparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished between one life and the next.

  29. 4.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  30. 4.2

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  31. 4.3

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā antarāparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished between one life and the next.

  32. 4.4

    Seyyathāpi, bhikkhave, divasaṁsantatte ayokapāle haññamāne papaṭikā nibbattitvā uppatitvā anupahacca talaṁ nibbāyeyya.

    Suppose you struck an iron pot that had been heated all day. Any spark that flew off and floated away would be extinguished before landing.

  33. 4.5

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    In the same way, a mendicant who practices like this …

  34. 4.6

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

  35. 4.7

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā antarāparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished between one life and the next.

  36. 5.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  37. 5.2

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  38. 5.3

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā upahaccaparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished upon landing.

  39. 5.4

    Seyyathāpi, bhikkhave, divasaṁsantatte ayokapāle haññamāne papaṭikā nibbattitvā uppatitvā upahacca talaṁ nibbāyeyya.

    Suppose you struck an iron pot that had been heated all day. Any spark that flew off and floated away would be extinguished upon landing.

  40. 5.5

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    In the same way, a mendicant who practices like this …

  41. 5.6

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  42. 5.7

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā upahaccaparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished upon landing.

  43. 6.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  44. 6.2

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  45. 6.3

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā asaṅkhāraparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished without extra effort.

  46. 6.4

    Seyyathāpi, bhikkhave, divasaṁsantatte ayokapāle haññamāne papaṭikā nibbattitvā uppatitvā paritte tiṇapuñje vā kaṭṭhapuñje vā nipateyya.

    Suppose you struck an iron pot that had been heated all day. Any spark that flew off and floated away would fall on a little heap of grass or twigs.

  47. 6.5

    Sā tattha aggimpi janeyya, dhūmampi janeyya, aggimpi janetvā dhūmampi janetvā tameva parittaṁ tiṇapuñjaṁ vā kaṭṭhapuñjaṁ vā pariyādiyitvā anāhārā nibbāyeyya.

    There it would ignite a fire and produce smoke. But the fire would consume the grass or twigs and become extinguished due to not being fed.

  48. 6.6

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    In the same way, a mendicant who practices like this …

  49. 6.7

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  50. 6.8

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā asaṅkhāraparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished without extra effort.

  51. 7.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  52. 7.2

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  53. 7.3

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā sasaṅkhāraparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished with extra effort.

  54. 7.4

    Seyyathāpi, bhikkhave, divasaṁsantatte ayokapāle haññamāne papaṭikā nibbattitvā uppatitvā vipule tiṇapuñje vā kaṭṭhapuñje vā nipateyya.

    Suppose you struck an iron pot that had been heated all day. Any spark that flew off and floated away would fall on a large heap of grass or twigs.

  55. 7.5

    Sā tattha aggimpi janeyya, dhūmampi janeyya, aggimpi janetvā dhūmampi janetvā tameva vipulaṁ tiṇapuñjaṁ vā kaṭṭhapuñjaṁ vā pariyādiyitvā anāhārā nibbāyeyya.

    There it would ignite a fire and produce smoke. But the fire would consume the grass or twigs and become extinguished due to not being fed.

  56. 7.6

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    In the same way, a mendicant who practices like this …

  57. 7.7

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  58. 7.8

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā sasaṅkhāraparinibbāyī hoti.

    With the ending of the five lower fetters they’re extinguished with extra effort.

  59. 8.1

    Idha pana, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  60. 8.2

    ‘no cassa no ca me siyā, na bhavissati na me bhavissati, yadatthi yaṁ bhūtaṁ taṁ pajahāmī’ti upekkhaṁ paṭilabhati.

    ‘It might not be, and it might not be mine. It will not be, and it will not be mine. I am giving up what exists, what has come to be.’ They gain equanimity.

  61. 8.3

    So bhave na rajjati, sambhave na rajjati, atthuttari padaṁ santaṁ sammappaññāya passati.

    They’re not attached to life, or to creating a new life. And they see with right wisdom that there is a peaceful state beyond.

  62. 8.4

    Tañca khvassa padaṁ na sabbena sabbaṁ sacchikataṁ hoti, tassa na sabbena sabbaṁ mānānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ bhavarāgānusayo pahīno hoti, na sabbena sabbaṁ avijjānusayo pahīno hoti.

    But they haven’t totally realized that state. They haven’t completely given up the underlying tendencies of conceit, desire for continued existence, and ignorance.

  63. 8.5

    So pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā uddhaṁsoto hoti akaniṭṭhagāmī.

    With the ending of the five lower fetters they head upstream, going to the Akaniṭṭha realm.

  64. 8.6

    Seyyathāpi, bhikkhave, divasaṁsantatte ayokapāle haññamāne papaṭikā nibbattitvā uppatitvā mahante tiṇapuñje vā kaṭṭhapuñje vā nipateyya.

    Suppose you struck an iron pot that had been heated all day. Any spark that flew off and floated away would fall on a big heap of grass or twigs.

  65. 8.7

    Sā tattha aggimpi janeyya, dhūmampi janeyya, aggimpi janetvā dhūmampi janetvā tameva mahantaṁ tiṇapuñjaṁ vā kaṭṭhapuñjaṁ vā pariyādiyitvā gacchampi daheyya, dāyampi daheyya, gacchampi dahitvā dāyampi dahitvā haritantaṁ vā pathantaṁ vā selantaṁ vā udakantaṁ vā ramaṇīyaṁ vā bhūmibhāgaṁ āgamma anāhārā nibbāyeyya.

    There it would ignite a fire and produce smoke. And after consuming the grass and twigs, the fire would burn up plants and trees until it reached a green field, a roadside, a cliff’s edge, a body of water, or cleared parkland, where it would be extinguished due to not being fed.

  66. 8.8

    Evamevaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    In the same way, a mendicant who practices like this …

  67. 8.9

    ‘no cassa no ca me siyā …pe…

    ‘It might not be, and it might not be mine. …’

  68. 8.10

    so pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā uddhaṁsoto hoti akaniṭṭhagāmī.

    With the ending of the five lower fetters they head upstream, going to the Akaniṭṭha realm.

  69. 8.11

    Imā kho, bhikkhave, satta purisagatiyo.

    These are the seven places people are reborn.

  70. 9.1

    Katamañca, bhikkhave, anupādāparinibbānaṁ?

    And what is complete extinguishment with no fuel for grasping?

  71. 9.2

    Idha, bhikkhave, bhikkhu evaṁ paṭipanno hoti:

    Take a mendicant who practices like this:

  72. 9.3

    ‘no cassa no ca me siyā, na bhavissati na me bhavissati, yadatthi yaṁ bhūtaṁ taṁ pajahāmī’ti upekkhaṁ paṭilabhati.

    ‘It might not be, and it might not be mine. It will not be, and it will not be mine. I am giving up what exists, what has come to be.’ They gain equanimity.

  73. 9.4

    So bhave na rajjati, sambhave na rajjati, atthuttari padaṁ santaṁ sammappaññāya passati.

    They’re not attached to life, or to creating a new life. And they see with right wisdom that there is a peaceful state beyond.

  74. 9.5

    Tañca khvassa padaṁ sabbena sabbaṁ sacchikataṁ hoti, tassa sabbena sabbaṁ mānānusayo pahīno hoti, sabbena sabbaṁ bhavarāgānusayo pahīno hoti, sabbena sabbaṁ avijjānusayo pahīno hoti.

    And they have totally realized that state. They’ve completely given up the underlying tendencies of conceit, desire for continued existence, and ignorance.

  75. 9.6

    So āsavānaṁ khayā …pe… sacchikatvā upasampajja viharati.

    They’ve realized the undefiled freedom of heart and freedom by wisdom, and live having realized it with their own insight in this very life due to the ending of defilements.

  76. 9.7

    Idaṁ vuccati, bhikkhave, anupādāparinibbānaṁ.

    This is called complete extinguishment with no fuel for grasping.

  77. 9.8

    Imā kho, bhikkhave, satta purisagatiyo anupādā ca parinibbānan”ti.

    These are the seven places people are reborn, and complete extinguishment with no fuel for grasping.”

  78. 9.9

    Dutiyaṁ.

แหล่งที่มา
SuttaCentral · ดึงข้อมูลเมื่อ 2026-08-15 · an7.55
ฉบับที่ใช้
Mahāsaṅgīti Tipiṭaka Buddhavasse 2500 — PDM-1.0
English translation — Bhikkhu Sujato — CC0-1.0
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง — Public domain (term expired) — operator determination
สิทธิ์การใช้งาน
สาธารณสมบัติ — ตรวจสอบรายฉบับ (ดูบรรทัดบน) · แสดงที่มาแม้สัญญาอนุญาตไม่บังคับ