ข้อ ๓ การฝึกอบรมตามหลักสูตรเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยานตามข้อ ๒ (2) ต้องผ่านการฝึกอบรมทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ โดยการฝึกภาคปฏิบัติต้องฝึกในสถานที่และสถานการณ์ เสมือนจริง หลักสูตรที่ต้องผ่านการฝึกอบรมตามวรรคหนึ่ง ประกอบด้วย
(๑) ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับ (ก) หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยาน การติดต่อบุคคลและหน่วยงานที่ทำหน้าที่อำนวยความสะดวกและสนับสนุนในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยาน การปฏิบัติการบินของผู้ดำเนินการสนามบินและผู้ดำเนินการ เดินอากาศ บทบาทและหน้าที่ของผู้ควบคุมอากาศยานและสมาชิกลูกเรือ รวมทั้งแผนการบินและ สนามบินสำรอง (ข) การออกและตรวจสอบบัตรโดยสาร และการแสดงตนเพื่อขึ้นเครื่อง การเคลื่อนไหว ของผู้โดยสาร สัมภาระ สินค้า ไปรษณียภัณฑ์ก่อนขึ้นอากาศยาน และกฎระเบียบเกี่ยวกับหนังสือเดินทาง การตรวจลงตรา และศุลกากร (ค) ความรู้เกี่ยวกับความตกลงว่าด้วยการจัดให้มีเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัย ในอากาศยานรวมถึงการพกพาอาวุธระหว่างบินซึ่งจัดทำเป็นความลับของประเทศไทยกับประเทศ ที่ผู้ดำเนินการเดินอากาศจะใช้เป็นจุดแวะพักระหว่างทาง และจุดหมายปลายทาง รวมถึงประเทศ ที่อาจมีการขอใช้สนามบินสำรองในกรณีฉุกเฉิน
(๒) ความรู้ทางเทคนิคเกี่ยวกับ (ก) วิธีการสังเกตการณ์และการตรวจตรา การประเมินสถานการณ์ การจัดการ กับบุคคลที่มีพฤติกรรมก่อกวนและมีอาการคุ้มคลั่ง การควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยหรือผู้ก่อเหตุ และกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยหรือผู้ก่อเหตุ รวมทั้งการสื่อสารโดยใช้สัญลักษณ์และ การสื่อสารในทางลับ เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๗ (ข) การใช้อาวุธปืนขั้นสูงและการต่อสู้โดยใช้อาวุธ ที่ไม่เป็นอันตรายแก่ชีวิต อากาศยาน หรืออุปกรณ์อื่นใด รวมทั้งสถานที่และขั้นตอนในการจัดเก็บอาวุธที่ใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ (ค) การป้องกันตัว การต่อสู้โดยไม่ใช้อาวุธ และการต่อสู้ระยะประชิดตัว (ง) โครงสร้างภายนอกและภายในอากาศยาน แบบ รุ่น และสมรรถนะของอากาศยาน อุปกรณ์และเครื่องมือที่อยู่ภายในห้องโดยสาร รวมทั้งการนำอุปกรณ์และเครื่องมือดังกล่าวมาใช้ประโยชน์ ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ตลอดจนวิธีการตรวจค้นอากาศยาน (จ) การปฏิบัติงานภายในพื้นที่จำกัด และปัจจัยที่มีผลต่อมนุษย์ภายใต้สภาวะความดันอากาศ และระดับออกซิเจนในห้องโดยสารที่อยู่ในระดับต่ำ รวมทั้งการปฏิบัติเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินและการอพยพ (ฉ) การจำแนกประเภทระเบิดแสวงเครื่อง สิ่งของต้องห้าม และวัตถุอันตรายที่ห้าม นำขึ้นอากาศยาน และแนวทางปฏิบัติในกรณีที่พบวัตถุระเบิดบนอากาศยาน รวมทั้งการเคลื่อนย้าย วัตถุระเบิดนั้นไปไว้ในตำแหน่งที่เสียหายน้อยที่สุดในอากาศยาน (ช) การบังคับใช้กฎและระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ในช่วงเวลาที่อากาศยาน ทำการบินอยู่ในอาณาเขตของประเทศไทยและเหนือเขตทะเลหลวง ให้ไว้ ณ วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๗ สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๗ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๘ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วย ความผิดบางประการต่อการเดินอากาศ พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้ผู้ที่จะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าหน้าที่ผู้รักษา ความปลอดภัยในอากาศยาน โดยคำแนะนำของปลัดกระทรวงกลาโหมและผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เพื่อป้องกันและปราบปรามการกระทำผิดในอากาศยานในระหว่างการบิน ต้องเป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ PoweredbyTCPDF(www.tcpdf.org)