Section ๒

ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้ “คณะกรรมกำร” หมำยควำมว่ำ คณะกรรมกำรสถำนศึกษำขั้นพื้นฐำนแต่ละแห่ง “กรรมกำร” หมำยควำมว่ำ กรรมกำรสถำนศึกษำขั้นพื้นฐำนแต่ละแห่ง “สถำนศึกษำ” หมำยควำมว่ำ โรงเรียน วิทยำลัย หรือหน่วยงำนกำรศึกษำที่เรียกชื่ออย่ำงอื่น ของรัฐที่มีอำนาจหน้าที่หรือมีวัตถุประสงค์ในกำรจัดการศึกษำขั้นพื้นฐำนที่ได้รับงบประมำณจำกรัฐ แต่ละแห่ง ยกเว้นสถำนพัฒนำเด็กปฐมวัยและศูนย์กำรเรียน “สถำนศึกษำขนำดเล็ก” หมำยควำมว่ำ สถำนศึกษำที่มีนักเรียนไม่เกินสำมร้อยคน “สถำนศึกษำขนำดใหญ่” หมำยควำมว่ำ สถำนศึกษำที่มีนักเรียนเกินสำมร้อยคนขึ้นไป “ผู้ปกครอง” หมำยควำมว่ำ บิดำมำรดำ หรือบิดำหรือมำรดำ ซึ่งเป็นผู้ใช้อำนำจปกครอง หรือผู้ปกครองตำมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของนักเรียน และให้หมำยควำมรวมถึงบุคคล ซึ่งนักเรียนอยู่ด้วยเป็นประจำหรือซึ่งนักเรียนอยู่รับใช้กำรงำน เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๒๗ ก หนา้ ๔ ราชกิจจานุเบกษา ๒๐ เมษายน ๒๕๖๔ “ครู” หมำยควำมว่ำ บุคลำกรวิชำชีพซึ่งทำหน้ำที่หลักทำงด้ำนกำรเรียนกำรสอนและ กำรส่งเสริมกำรเรียนรู้ของผู้เรียนด้วยวิธีการต่ำง ๆ ในสถำนศึกษำของรัฐ “องค์กรชุมชน” หมำยควำมว่ำ ชุมชนหรือองค์กรที่มีประชำชนรวมตัวกันไม่น้อยกว่ำเจ็ดคน เพื่อดำเนินกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมและชุมชนโดยส่วนรวมอย่ำงต่อเนื่องเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่ำ หนึ่งปี มีผลงำนที่หน่วยงำนที่เกี่ยวข้องหรือสำนักงำนเขตพื้นที่กำรศึกษำรับรอง และมีที่ตั้งแน่นอน อยู่ในท้องที่ตำบลหรือแขวงที่เป็นภูมิลำเนำของนักเรียนในสถำนศึกษำ หรือท้องที่ตำบล หรือ แขวงที่สถำนศึกษำตั้งอยู่ “องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น” หมำยควำมว่ำ องค์กำรบริหำรส่วนจังหวัด เทศบำล องค์กำร บริหำรส่วนตำบล กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยำ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับกำรจัดตั้ง ตำมกฎหมำยที่สถำนศึกษำตั้งอยู่ “ศิษย์เก่ำ” หมำยควำมว่ำ ผู้ซึ่งสถำนศึกษำรับรองว่ำสำเร็จกำรศึกษำจำกหรือเคยศึกษำ ในสถำนศึกษำนั้น “ผู้อำนวยกำร” หมำยควำมว่ำ ผู้อำนวยกำรสถำนศึกษำแต่ละแห่ง “ผู้อำนวยกำรสำนักงำนเขตพื้นที่กำรศึกษำ” หมำยควำมว่ำ ผู้อำนวยกำรสำนักงำนเขตพื้นที่ กำรศึกษำของเขตพื้นที่กำรศึกษำที่สถำนศึกษำตั้งอยู่