ข้อ ๑๖ ผู้อนุญาตจะออกใบอนุญาตขยายพันธุ์ต้นยางเพื่อการค้าได้ เมื่อปรากฏว่า
(๑) พันธุ์ต้นยางที่จะขออนุญาตต้องเป็นต้นยางพันธุ์ดีตามที่รัฐมนตรีโดยคำแนะนำ ของคณะกรรมการประกาศกำหนดมาตรา 6 วรรคหนึ่ง (2) โดยต้นแม่พันธุ์ต้องผ่านการตรวจจำแนก จากพนักงานเจ้าหน้าที่
(๒) ในกรณีการผลิตกิ่งตายาง มีการขยายพันธุ์ต้นยางโดยวิธีการ ดังต่อไปนี้ (ก) พันธุ์ต้นยางที่ใช้ในการขยายพันธุ์ต้องได้มาจากแปลงกิ่งตายางของกรมวิชาการเกษตร หรือที่ได้รับอนุญาตจากกรมวิชาการเกษตร โดยต้องมีหลักฐานที่สามารถพิสูจน์แหล่งที่มา ของพันธุ์ต้นยางได้ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๖๕ ก หนา้ ๘ ราชกิจจานุเบกษา ๓๐ กันยายน ๒๕๖๔ (ข) ต้องมีแปลงกิ่งตายางที่มีเนื้อที่ไม่น้อยกว่าศูนย์จุดห้าไร่ และมีจำนวนต้นพันธุ์ ไม่น้อยกว่าห้าร้อยต้นต่อหนึ่งไร่ แต่ไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยต้นต่อหนึ่งไร่ (ค) แปลงกิ่งตายางต้องตั้งอยู่เป็นเอกเทศ และไม่มีการปลูกพืชชนิดอื่นในแปลงนั้น (ง) ต้องได้รับการบำรุงรักษาตามหลักวิชาการที่ยอมรับโดยทั่วไป (จ) พันธุ์ต้นยางแต่ละพันธุ์ต้องมีการจัดแบ่งเป็นแปลงย่อยอย่างเด่นชัด ไม่ปะปนกัน และมีป้ายแสดงชื่อพันธุ์ไว้หน้าแปลงทุกแปลงอย่างชัดเจน
(๓) ในกรณีการผลิตต้นตอตายาง มีการขยายพันธุ์ต้นยางโดยวิธีการ ดังต่อไปนี้ (ก) พันธุ์ต้นยางที่ใช้ในการติดตาเปลี่ยนพันธุ์ต้องได้มาจากแปลงกิ่งตายางของกรมวิชาการเกษตร หรือที่ได้รับอนุญาตจากกรมวิชาการเกษตร โดยต้องมีหลักฐานที่สามารถพิสูจน์แหล่งที่มา ของพันธุ์ต้นยางได้ (ข) ต้องมีแปลงกล้ายางที่มีขนาดไม่น้อยกว่าสี่ร้อยตารางเมตร (ค) ต้องมีกำลังการผลิตต้นตอตายางไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นต้นต่อปี (ง) ต้องได้รับการบำรุงรักษาตามหลักวิชาการที่ยอมรับโดยทั่วไป (จ) ต้องแบ่งแยกพันธุ์แต่ละพันธุ์อย่างเด่นชัด ไม่ปะปนกัน และมีป้ายแสดงชื่อพันธุ์ ไว้ในแต่ละแถวอย่างชัดเจน พร้อมทั้งแสดงวันที่ที่มีการติดตายาง
(๔) ในกรณีการผลิตต้นยางชำถุง มีการขยายพันธุ์ต้นยางโดยวิธีการ ดังต่อไปนี้ (ก) พันธุ์ต้นยางที่ใช้ในการชำถุงต้องผลิตจากแปลงกิ่งตายางของกรมวิชาการเกษตร หรือ ที่ได้รับอนุญาตจากกรมวิชาการเกษตร โดยต้องมีหลักฐานที่สามารถพิสูจน์แหล่งที่มาของพันธุ์ต้นยางได้ (ข) ต้องมีแปลงเพาะชำที่มีขนาดไม่น้อยกว่าสี่ร้อยตารางเมตร (ค) ต้องมีกำลังการผลิตต้นยางชำถุงไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นต้นต่อปี (ง) ต้องใช้วัสดุในการผลิตและได้รับการบำรุงรักษาตามหลักวิชาการที่ยอมรับโดยทั่วไป (จ) ต้องจัดวางแถวต้นยางชำถุงให้เป็นระเบียบและเป็นแถว โดยจัดแบ่งแยกพันธุ์ แต่ละพันธุ์อย่างเด่นชัด ไม่ปะปนกัน และมีป้ายแสดงชื่อพันธุ์ไว้ในแต่ละแถวอย่างชัดเจน พร้อมทั้ง แสดงวันที่ที่มีการปักชำหรือตัดต้นให้ตายางงอก