พรหมัญญสูตร ที่ ๑

สาวตฺถีนิทานํ ฯ พฺรหฺมญฺญญฺจ โว ภิกฺขเว เทสิสฺสามิ พฺรหฺมญฺญผลานิ จ ตํ สุณาถ ฯ

สาวัตถีนิทาน. ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพรหมัญญะ (ความเป็นพรหม) และพรหมัญญผล (ผลแห่งความเป็นพรหม) แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น.

กตมญฺจ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญํ ฯ อยเมวาริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ฯ เสยฺยถีทํ ฯ สมฺมาทิฏฺฐิ ฯเปฯ สมฺมาสมาธิ ฯ อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญํ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็พรหมัญญะเป็นไฉน? อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ นี้แล คือ ความเห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจมั่นชอบ นี้เรียกว่า พรหมัญญะ.

กตมานิ จ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญผลานิ ฯ โสตาปตฺติผลํ สกทาคามิผลํ อนาคามิผลํ อรหตฺตผลํ ฯ อิมานิ วุจฺจนฺติ ภิกฺขเว พฺรหฺมญฺญผลานีติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็พรหมัญญผลเป็นไฉน? คือ โสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล อรหัตตผล นี้เรียกว่า พรหมัญญผล. จบ สูตรที่ ๗