๑. มหาปัญญาสูตร ๒. ปุถุปัญญาสูตร ๓. วิปุลปัญญาสูตร ๔. คัมภีรปัญญาสูตร ๕. อัปปมัตตปัญญาสูตร ๖. ภูริปัญญาสูตร ๗. ปัญญาพาหุลสูตร ๘. สีฆปัญญาสูตร ๙. ลหุปัญญาสูตร ๑๐. หาสปัญญาสูตร ๑๑. ชวนปัญญาสูตร ๑๒. ติกขปัญญาสูตร ๑๓. นิพเพธิกปัญญาสูตร

๑๐๕๘พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญามาก ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. สัปปุริสสังเสวะ ๒. สัทธัมมัสสวนะ ๓. โยนิโสมนสิการ ๔. ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญามาก” มหาปัญญาสูตรที่ ๑ จบ ๒. ปุถุปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาแน่น

๑๐๕๙... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาแน่น” ปุถุปัญญาสูตรที่ ๒ จบ ๓. วิปุลปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาไพบูลย์

๑๐๖๐... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาไพบูลย์” วิปุลปัญญาสูตรที่ ๓ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๕๗๙} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๑. โสตาปัตติสังยุต] ๗. มหาปัญญวรรค ๘. สีฆปัญญาสูตร ๔. คัมภีรปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาลึกซึ้ง

๑๐๖๑... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาลึกซึ้ง” คัมภีรปัญญาสูตรที่ ๔ จบ ๕. อัปปมัตตปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาหาประมาณมิได้

๑๐๖๒... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาหาประมาณมิได้” อัปปมัตตปัญญาสูตรที่ ๕ จบ ๖. ภูริปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาดุจแผ่นดิน

๑๐๖๓... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาดุจแผ่นดิน” ภูริปัญญาสูตรที่ ๖ จบ ๗. ปัญญาพาหุลสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาหลากหลาย

๑๐๖๔... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาหลากหลาย” ปัญญาพาหุลสูตรที่ ๗ จบ ๘. สีฆปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาเร็ว

๑๐๖๕... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาเร็ว” สีฆปัญญาสูตรที่ ๘ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๕๘๐} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๑. โสตาปัตติสังยุต] ๗. มหาปัญญวรรค ๑๓. นิพเพธิกปัญญาสูตร ๙. ลหุปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาฉับพลัน

๑๐๖๖... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาฉับพลัน” ลหุปัญญาสูตรที่ ๙ จบ ๑๐. หาสปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาร่าเริง

๑๐๖๗... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาร่าเริง” หาสปัญญาสูตรที่ ๑๐ จบ ๑๑. ชวนปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาแล่นไป

๑๐๖๘... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาแล่นไป” ชวนปัญญาสูตรที่ ๑๑ จบ ๑๒. ติกขปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญากล้า

๑๐๖๙... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญากล้า” ติกขปัญญาสูตรที่ ๑๒ จบ ๑๓. นิพเพธิกปัญญาสูตร ว่าด้วยธรรมที่เป็นไปเพื่อความมีปัญญาชำแรกกิเลส

๑๐๗๐“ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาชำแรกกิเลส {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๕๘๑} พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๑. โสตาปัตติสังยุต] ๗. มหาปัญญวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. สัปปุริสสังเสวะ ๒. สัทธัมมัสสวนะ ๓. โยนิโสมนสิการ ๔. ธัมมานุธัมมปฏิปัตติ ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ที่บุคคลเจริญ ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาชำแรกกิเลส” นิพเพธิกปัญญาสูตรที่ ๑๓ จบ มหาปัญญวรรคที่ ๗ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มหาปัญญาสูตร ๒. ปุถุปัญญาสูตร ๓. วิปุลปัญญาสูตร ๔. คัมภีรปัญญาสูตร ๕. อัปปมัตตปัญญาสูตร ๖. ภูริปัญญาสูตร ๗. ปัญญาพาหุลสูตร ๘. สีฆปัญญาสูตร ๙. ลหุปัญญาสูตร ๑๐. หาสปัญญาสูตร ๑๑. ชวนปัญญาสูตร ๑๒. ติกขปัญญาสูตร ๑๓. นิพเพธิกปัญญาสูตร โสตาปัตติสังยุตที่ ๑๑ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๕๘๒}