ตัณหาสูตร ที่ ๒

๓๓๑ติสฺโส อิมา ภิกฺขเว ตณฺหา ฯเปฯ

๓๓๒อิมาสํ โข ภิกฺขเว ติสฺสนฺนํ ตณฺหานํ อภิญฺญาย ปริญฺญาย ปริกฺขยาย ปหานาย ฯเปฯ ราควินยปริโยสานํ โทสวินยปริโยสานํ โมหวินยปริโยสานํ ฯเปฯ อมโตคธํ อมตปรายนํ อมตปริโยสานํ ฯเปฯ นิพฺพานนินฺนํ นิพฺพานโปณํ นิพฺพานปพฺภารํ ฯ อิมาสํ โข ภิกฺขเว ติสฺสนฺนํ ตณฺหานํ อภิญฺญาย ปริญฺญาย ปริกฺขยาย ปหานาย ฯเปฯ อยํ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ภาเวตพฺโพติ ฯ เอสนาวคฺโค นิฏฺฐิโต ฯ ตสฺสุทฺทานํ เอสนา วิธา อาสโว ทุกฺขตา จ ติสฺโส ขิลา มลํ นิโฆ จ เวทนา ทุเวน ตณฺหาเยน จาติ ฯ ---------