๒. อานิสังสสูตร

๙๗ ฉยิเม ภิกฺขเว อานิสํสา โสตาปตฺติผลสจฺฉิกิริยาย กตเม ฉ สทฺธมฺมนิยโต โหติ อปริหานธมฺโม โหติ ปริยนฺตกตสฺส ทุกฺขํ น โหติ อสาธารเณน ญาเณน สมนฺนาคโต โหติ เหตุ จสฺส สุทิฏฺโฐ เหตุสมุปฺปนฺนา จ ธมฺมา อิเมหิ โข ภิกฺขเว ฉ อานิสํสา โสตาปตฺติผลสจฺฉิกิริยายาติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการกระทำให้แจ้งซึ่งโสดา ปัตติผล ๖ ประการนี้ ๖ ประการเป็นไฉน คือบุคคลย่อมเป็นผู้แน่นอนในพระ สัทธรรม ๑ ย่อมเป็นผู้มีความไม่เสื่อมเป็นธรรมดา ๑ เขาผู้กระทำที่สุดแห่ง ทุกข์แล้วย่อมไม่มีทุกข์ ๑ เป็นผู้ประกอบด้วยอสาธารณญาณ ๑ เขาเห็นเหตุ แล้วด้วยดี ๑ และเห็นธรรมที่เกิดขึ้นแต่เหตุด้วยดี ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย อานิสงส์ในการกระทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล ๖ ประการนี้แล ฯ จบสูตรที่ ๒