经典 · 本册其他条目เล่ม ๒๗
๕. กัจฉปชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
印本前页文字
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๒. ทุกนิบาต] ๗. พีรณถัมภกวรรค ๖. มัจฉชาดก (๒๑๖) ๕. กัจฉปชาดก (๒๑๕) ว่าด้วยเต่า (อำมาตย์โพธิสัตว์ผู้อนุศาสน์อรรถและธรรมแก่พระราชาได้กราบทูลว่า)
เต่าพออ้าปากจะพูด ได้ฆ่าตนแล้วหนอ เมื่อคาบท่อนไม้อยู่ดีแล้ว กลับฆ่าตนเองเสียด้วยคำพูดของตนนั่นแหละ
ข้าแต่พระองค์ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่วีรชน นรชนผู้เป็นบัณฑิตเห็นเหตุนี้แล้ว ควรพูดให้ดี ไม่ควรพูดให้เกินเวลา ทรงทอดพระเนตรเถิด พระเจ้าข้า เต่าถึงความพินาศเพราะการพูดมาก กัจฉปชาดกที่ ๕ จบ