๖. มัจฉชาดก

๑๓๑ไฟนี้ก็เผาเราให้เร่าร้อนไม่ได้ หลาวที่เสี้ยมดีแล้วก็ทำความทุกข์ทรมานให้เกิดแก่เราไม่ได้ เหมือนเรื่องที่นางปลาเข้าใจเราว่าไปยินดีนางปลาตัวอื่นเลย

๑๓๒ไฟคือราคะนั้นเผาเราให้เร่าร้อน จิตของเราเองเบียดเบียนเราให้ลำบาก พรานแหทั้งหลาย ขอพวกท่านจงปล่อยเราไปเถิด สัตว์ผู้ตกอยู่ในอำนาจแห่งกามคุณ พวกท่านไม่ควรฆ่าไม่ว่าในกาลไหนๆ มัจฉชาดกที่ ๖ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๙๙}