๗. คามณิจันทชาดก

๑๙สัตว์นี้ไม่ฉลาด(ที่จะกะหรือสร้าง)บ้านเรือน เป็นสัตว์มีปกติหลุกหลิกหน้าย่น มักทำลายสิ่งที่เขาทำไว้แล้วสร้างไว้แล้ว สัตว์ตระกูลนี้มีธรรมชาติอย่างนี้

๒๐ขนอย่างนี้มิใช่ขนของผู้มีจิตประกอบด้วยปัญญา ลิงนี้เป็นสัตว์ที่ไม่น่าไว้วางใจ พระเจ้าชนสันธะผู้เป็นพระชนกของข้าพเจ้า ได้ตรัสสอนไว้อย่างนี้ว่า ธรรมดาลิงไม่รู้เหตุที่ควรหรือไม่ควรอะไรเลย

๒๑สัตว์เช่นนั้นจะเลี้ยงดูมารดา บิดา พี่ชาย น้องชาย หรือพี่สาว น้องสาวของตนไม่ได้เลย พระเจ้าทศรถผู้เป็นพระชนกของข้าพเจ้าได้ตรัสสอนไว้อย่างนี้ คามณิจันทชาดกที่ ๗ จบ