๖. สาลูกชาดก

๑๐๖เจ้าอย่าปรารถนาเป็นเช่นสุกรสาลูกะเลย เพราะสุกรสาลูกะนี้กินอาหารที่ทำให้เดือดร้อน เจ้าอย่าทะเยอทะยานไปนัก จงกินต้นข้าวลีบเถิด นั่นเป็นเหตุแห่งความเป็นผู้มีอายุยืน

๑๐๗อีกไม่นานนัก ข้าราชสำนักพร้อมกับบริวารนั้นจะเป็นแขกมาที่นี้ ตอนนั้นเจ้าจะเห็นสุกรสาลูกะถูกตีด้วยสากนอนตายอยู่ (พระศาสดาตรัสพระคาถานี้ว่า)

๑๐๘ครั้นเห็นสุกรสาลูกะถูกฆ่าด้วยสากนอนตายถูกชำแหละอยู่ โคแก่ทั้ง ๒ ได้คิดว่า ต้นข้าวลีบของพวกเราเท่านั้นประเสริฐที่สุด สาลูกชาดกที่ ๖ จบ