๕. โคธชาดก

๙๗ข้าพเจ้าเข้าใจท่านว่าเป็นสมณะ จึงเข้าไปหาท่านผู้ไม่สำรวม ท่านเอาท่อนไม้ขว้างปาข้าพเจ้า ทำเหมือนมิใช่สมณะ

๙๘นี่เจ้าผู้โง่เขลา จะมีประโยชน์อะไรแก่เจ้า ด้วยชฎาและการนุ่งห่มหนังเสือเหลือง ภายในของเจ้าแสนจะรกรุงรัง เจ้าขัดสีแต่ภายนอกเท่านั้น (ดาบสได้ฟังดังนั้น จึงได้กล่าวว่า)

๙๙มาเถิดเหี้ย เจ้าจงกลับมากินข้าวสาลีสุก น้ำมัน เกลือ และดีปลีของเรายังมีอยู่เพียงพอ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๗๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๓. กุฏิทูสกวรรค ๖. กักการุชาดก (๓๒๖) (พญาเหี้ยโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงได้กล่าวว่า)

๑๐๐ข้าพเจ้านั้นจะเข้าไปยังจอมปลวกที่ลึกถึง ๑๐๐ ชั่วคน น้ำมัน เกลือ และดีปลีของท่านจะมีประโยชน์อะไร สิ่งเหล่านั้นไม่มีประโยชน์สำหรับข้าพเจ้า โคธชาดกที่ ๕ จบ