๘. ถุสชาดก

๑๔๙แกลบก็ปรากฏโดยความเป็นแกลบ และข้าวสารก็ปรากฏโดยความเป็นข้าวสารแก่หนูทั้งหลาย แต่พวกหนูเว้นแกลบเสียแล้วเคี้ยวกินเฉพาะข้าวสารเท่านั้น (ในเวลามีการเข้าเฝ้าเป็นการใหญ่ พระราชาตรัสว่า)

๑๕๐การปรึกษากันในป่าก็ดี การกระซิบกันในบ้านก็ดี การวางแผนฆ่าเราก็ดี ทั้งหมดนั้นเรารู้แล้ว (ครั้นพระราชาประทับยืนอยู่ที่หัวบันได ก็ตรัสว่า)

๑๕๑ได้ยินว่า พ่อของลิงกัดผล(ลูกอัณฑะ)ของลูกลิง ที่เกิดตามธรรมชาติเสียตั้งแต่ยังเล็กอยู่ (พระราชาประทับยืนที่ธรณีประตู ตรัสอีกว่า)

๑๕๒การที่เจ้ากระสับกระส่ายอยู่เหมือนแพะตาบอดในไร่ผักกาด และเจ้านอนอยู่ใต้แท่นบรรทม ทั้งหมดนั้นเรารู้แล้ว ถุสชาดกที่ ๘ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๘๗}