๗. อยกูฏชาดก

๑๘๕วันนี้ท่านที่ถือพะเนินเหล็กล้วนๆ ใหญ่เหลือประมาณ ยืนอยู่กลางอากาศ ถูกเขาแต่งตั้งมาเพื่อคุ้มครองรักษาข้าพเจ้า หรือว่าพยายามจะฆ่าข้าพเจ้า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๙๔} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๕. จูฬกุณาลวรรค ๘. อรัญญชาดก (๓๔๘) (ยักษ์ฟังคำของพระราชาโพธิสัตว์แล้ว จึงกราบทูลว่า)

๑๘๖ข้าแต่มหาราช ข้าพระองค์เป็นทูตถูกพวกรากษสส่งมาที่นี้ เพื่อปลงพระชนม์พระองค์ แต่ว่าพระอินทเทวราชคุ้มครองพระองค์อยู่ เพราะเหตุนั้น ข้าพระองค์จึงผ่าพระเศียรของพระองค์ไม่ได้ (พระราชาโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงตรัส ๒ คาถาว่า)

๑๘๗ก็ถ้าท้าวมัฆวานเทวราชผู้เป็นจอมแห่งเทพ พระสวามีของพระนางสุชาดาคุ้มครองรักษาข้าพเจ้าอยู่ พวกปีศาจทั้งปวงจงแผดเสียงคำรามไปเถิด ข้าพเจ้าไม่สะดุ้งกลัวพวกรากษส เลย

๑๘๘พวกกุมภัณฑ์และพวกปีศาจในกองหยากเยื่อทั้งปวง จงคร่ำครวญไปเถิด ปีศาจทั้งหลายไม่สามารถจะรบกับข้าพเจ้าได้ ท่าทางที่ทำให้น่ากลัวนั้นมีอยู่เป็นอันมาก อยกูฏชาดกที่ ๗ จบ ๘. อรัญญชาดก (๓๔๘) ว่าด้วยวัตรของผู้ออกจากป่า (ดาบสหนุ่มกล่าวกับดาบสผู้เป็นบิดาว่า)

๑๘๙คุณพ่อ ลูกออกจากป่าไปสู่บ้านแล้ว ควรจะคบคนมีศีลอย่างไร มีข้อปฏิบัติอย่างไร ลูกถามแล้ว ขอพ่อจงบอกข้อนั้น @เชิงอรรถ : @ รากษส ในที่นี้หมายถึงยักษ์ร้าย ผีเสื้อน้ำ (ขุ.ชา.อ. ๔/๑๘๗/๔๑๑-๔๑๒) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๙๕}