๑๐. พกพรหมชาดก

๖๘ข้าแต่พระโคดม พวกข้าพระองค์ทั้ง ๗๒ คน ได้กระทำบุญไว้ มีอำนาจ พ้นชาติและชรา การถึงความเป็นพรหมนี้เป็นชาติสุดท้าย สำเร็จด้วยพระเวท ชนทั้งหลายมิใช่น้อยกล่าวนมัสการพวกข้าพระองค์ (พระผู้มีพระภาคตรัสว่า)

๖๙ท้าวพกพรหม ท่านสำคัญอายุใดว่ายืนยาว ความจริงอายุนั้นน้อย ไม่ยืนยาวเลย เราตถาคตทราบอย่างชัดแจ้ง ถึงอายุ ๑๐๐,๐๐๐ นิรัพพุทะของท่าน (พกพรหมกราบทูลว่า)

๗๐ข้าแต่พระผู้มีพระภาค พระองค์ตรัสว่า เราตถาคตเป็นผู้เห็นไม่มีที่สิ้นสุด พ้นชาติ ชรา และความโศกเสียได้ พรตและศีลครั้งก่อนของข้าพระองค์เป็นเช่นไร ขอพระองค์จงตรัสบอกพรตและศีล ที่ข้าพระองค์ควรจะรู้แก่ข้าพระองค์ (พระผู้มีพระภาคตรัสว่า)

๗๑ท่านได้ช่วยให้มนุษย์เป็นจำนวนมากที่มีความกระหาย ถูกความร้อนแผดเผาให้ได้ดื่มน้ำ นั่นเป็นพรตและศีลครั้งก่อนของท่าน เราตถาคตระลึกได้เหมือนหลับแล้วตื่นขึ้นมา @เชิงอรรถ : @ เหมือนหลับแล้วตื่นขึ้นมา หมายถึงจำความฝันได้ (ขุ.ชา.อ. ๕/๗๑/๑๗๖) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๒๖๗} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๗. สัตตกนิบาต] ๑. กุกกุวรรค รวมชาดกที่มีในวรรคนี้

๗๒การที่ท่านได้ปล่อยหมู่ชนซึ่งถูกจับที่ฝั่งแม่น้ำเอณินำไปเป็นเชลย นั่นเป็นพรตและศีลครั้งก่อนของท่าน เราตถาคตระลึกได้เหมือนหลับแล้วตื่นขึ้นมา