๘. สลฬปุปผิกเถราปทาน (๒๖๘)

ในกาลนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา เราได้เห็นพระ พุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้รุ่งเรืองผ่องใสด้วยรัศมี เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส และมีปีติอย่างยิ่ง ถือเอาดอกสนมาโปรยลงบูชาแด่พระวิปัสสี พุทธเจ้า ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้ง ชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสลฬปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สลฬปุปผิยเถราปทาน.

|๒๗๐.๓๐| จนฺทภาคานทีตีเร อโหสึ กินฺนโร ตทา วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ รํสิชาลสมากุลํ ฯ |๒๗๐.๓๑| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปรมาย จ ปีติยา ปคฺคยฺห สลฬํ ปุปฺผํ วิปสฺสิสฺส โอกิรึ อหํ ฯ |๒๗๐.๓๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๗๐.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สลฬปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สลฬปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ