๘. สัตตอุปลมาลิกาเถริยาปทาน

ในพระนครอรุณวดี มีพระมหากษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่าอรุณ ดิฉันเป็นพระอัครมเหสีของท้าวเธอ ดิฉันร้อยพวงมาลัยอยู่ ได้หยิบ เอาดอกอุบลมีกลิ่นหอมเหมือนทิพย์มา ๗ ดอก แล้วนั่งลงในปราสาท อันประเสริฐ คิดขึ้นในขณะนั้นเองว่า ประโยชน์อะไร ด้วยพวงมาลัย เหล่านี้ ซึ่งเราเอาประดับศีรษะแก่เรา เราเอาบูชาในพระญาณของ พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด จะประเสริฐกว่า ชนทั้งหลายเขาพากัน นับถือบูชาพระสัมพุทธเจ้า เราจะนั่งที่ใกล้ประตู จักบูชาพระสัมพุทธ- เจ้าผู้มหามุนี ในเวลาที่พระองค์เสด็จมาพระพิชิตมารผู้งดงามดังต้น รกฟ้าขาว หรือมิฉะนั้น ก็เปรียบเหมือนไกรสรมฤคราช พร้อมด้วย พระภิกษุสงฆ์ เสด็จมาตามถนน ดิฉันเห็นพระรัศมีของพระพุทธเจ้า แล้ว ก็ร่าเริงสลดใจ ยังไม่ทันถึงประตูก็บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ สุด ดิฉันทำดอกอุบลอันบานเต็มที่ ๗ ดอก ให้เป็นของกั้นแดนใน อัมพร ดอกอุบลเหล่านั้น กั้นแดดอยู่เหนือพระเศียรพระพุทธเจ้า ดิฉันมีจิตประกอบด้วยปีติ ดีใจ เกิดโสมนัส ประนมอัญชลี ยังจิตให้ เลื่อมใสในกาลนั้น แล้วได้ไปสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เหนือศีรษะของ ดิฉันเขากั้นเศวตฉัตรขนาดใหญ่ กลิ่นหอมดังกลิ่นทิพย์ฟุ้งไป นี้เป็น ผลแห่งดอกอุบล ๗ ดอก บางครั้ง เมื่อดิฉันถูกหมู่ญาตินำเอาออกไป ครั้งนั้น เศวตฉัตรคันใหญ่ย่อมกั้นแดดไว้ทั่วบริษัทของดิฉัน ดิฉัน ได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าวสักรินทเทวราช ๗๐ พระองค์ ดิฉันเป็น อิสระทุกภพ เที่ยวไปในภพน้อยใหญ่ ได้เป็นพระอัครมเหสีของ พระเจ้าจักรพรรดิ ๖๓ พระองค์ ชนทั้งหลายประพฤติตามดิฉันทุกคน ดิฉันมีถ้อยคำน่าเชื่อถือ ผิวพรรณของดิฉันเหมือนดอกอุบล และ กลิ่นก็ฟุ้งไปเหมือนกลิ่นอุบลหอม ดิฉันไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา ดิฉันเป็นผู้ฉลาดในอิทธิบาท ยินดีในการเจริญโพชฌงค์ มี ความบริบูรณ์ในอภิญญา นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ดิฉันเป็นผู้ฉลาดใน สติปัฏฐาน มีสมาธิฌานเป็นโคจรขวนขวายในสัมมัปธาน นี้เป็นผล แห่งพุทธบูชา ความเพียรของดิฉันนำเอาธุระใหญ่น้อยไป นำเอา ธรรมที่เป็นแดนเกษมจากโยคะมาให้ ดิฉันมีอาสวะสิ้นไปหมดแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีก ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ ดิฉันได้เอาดอกไม้บูชาใด ด้วยการบูชานั้น ดิฉันจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว. ทราบว่า ท่านพระสัตตอุปลมาลิกาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สัตตอุปลมาลิกาเถริยาปทาน

|๑๔๘.๗๑| นคเร อรุณวติยา อรุโณ นาม ขตฺติโย ตสฺส รญฺโญ อหํ ภริยา นคุลํ ปาทยามหํ ฯ |๑๔๘.๗๒| สตฺต มาลา คเหตฺวาน อุปฺปลา เทวคนฺธิกา นิสชฺช ปาสาทวเร เอวํ จินฺเตสิ ตาวเท ฯ |๑๔๘.๗๓| กึ เม อิมาหิ มาลาหิ สิรสา โรปิตาหิ เม วรํ เม พุทฺธเสฏฺฐสฺส ญาณมฺหิ อภิโรปิตํ ฯ |๑๔๘.๗๔| สมฺพุทฺธํ ปฏิมาเนนฺตี ทฺวาราสนฺเน นิสีทหํ ยทา เอหิติ สมฺพุทฺโธ ปูชยิสฺสํ มหามุนึ ฯ |๑๔๘.๗๕| กกุโธ วิลสนฺโตว มิคราชาว เกสรี ภิกฺขุสงฺเฆน สหิโต อาคจฺฉิ วีถิยา ชิโน ฯ |๑๔๘.๗๖| พุทฺธสฺส รํสึ ทิสฺวาน หฏฺฐา สํวิคฺคมานสา ทฺวารํ อปาปุณิตฺวาน พุทฺธเสฏฺฐํ อปูชยึ ฯ |๑๔๘.๗๗| สตฺต อุปฺปลปุปฺผานิ สุวิตฺถิณฺณานิ อมฺพเร ฉาทึ กโรนฺตา พุทฺธสฺส มตฺถเก ธารยนฺติ เต ฯ |๑๔๘.๗๘| อุทคฺคจิตฺตา สุมนา เวทชาตา กตญฺชลี ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ตาวตึสํ อคญฺฉหํ ฯ |๑๔๘.๗๙| มหาเนลสฺส ฉาทนํ ธาเรนฺติ มม มุทฺธนิ ทิพฺพคนฺธํ ปวายติ สตฺตุปฺปลานิทํ ผลํ ฯ |๑๔๘.๘๐| กทาจิ นียมานาย ญาติสงฺเฆน เม ตทา ยาวตา ปริสา มยฺหํ มหาเนลํ ธรียติ ฯ |๑๔๘.๘๑| สตฺตติเทวราชูนํ มเหสิตฺตํ อการยึ สพฺพตฺถ อิสฺสรา หุตฺวา สํสรามิ ภวาภเว ฯ |๑๔๘.๘๒| เตสฏฺฐิจกฺกวตฺตีนํ มเหสิตฺตํ อการยึ สพฺเพ มํ อนุวตฺตนฺติ อาเทยฺยวจนา อหํ ฯ |๑๔๘.๘๓| อุปฺปลสฺเสว เม วณฺโณ คนฺโธ เจว ปวายติ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๔๘.๘๔| อิทฺธิปาเทสุ กุสลา โพชฺฌงฺคภาวนารตา อภิญฺญาปารมิปฺปตฺตา พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๔๘.๘๕| สติปฏฺฐานกุสลา สมาธิฌานโคจรา สมฺมปฺปธานมนุยุตฺตา พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๔๘.๘๖| วิริยํ เม ธุรโธรยฺหํ โยคกฺเขมาธิวาหนํ สพฺพาสวปริกฺขีณา นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว ฯ |๑๔๘.๘๗| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๔๘.๘๘| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาคีว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสวา ฯ |๑๔๘.๘๙| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๔๘.๙๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ สตฺตอุปฺปลมาลิกา ภิกฺขุนี อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สตฺตอุปฺปลมาลิกาเถริยา อปทานํ สมตฺตํ ฯ