มาตรา ๑๐

ให้นักกฎหมายกฤษฎีกาได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ได้รับ แต่งตั้งเป็นนักกฎหมายกฤษฎีกาและต้องปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรฐาน หน้าที่และความรับผิดชอบและลักษณะงานที่ปฏิบัติของนักกฎหมายกฤษฎีกา ตามข้อ ๖วรรคหนึ่ง ในกรณีที่นักกฎหมายกฤษฎีกาผู้ใดปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งไม่ เต็มเดือนในเดือนใด ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งสำหรับเดือนนั้นตามส่วนของจำนวนวันที่ได้ดำรง ตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวถ้าเดือนใดไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ ได้รับแต่งตั้งไม่มีสิทธิได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งในเดือนนั้น ทั้งนี้ เว้นแต่เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ลา ดังต่อไปนี้

(๑) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาป่วย ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ใน ปีงบประมาณหนึ่งไม่เกินหกสิบวันทำการ

(๒) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาคลอดบุตร ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่ เกินเก้าสิบวัน

(๓) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลากิจส่วนตัว ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ใน ปีงบประมาณหนึ่งไม่เกินสี่สิบห้าวันทำการ

(๔) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาพักผ่อนประจำปี ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่าง ลาได้ไม่เกินระยะเวลาที่ผู้นั้นมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีตามที่กำหนดไว้ในระเบียบว่าด้วยการลาของ ข้าราชการ

(๕) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ณ เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบีย และตั้งแต่เริ่มรับราชการยังไม่เคยอุปสมบทในพระพุทธศาสนา หรือยังไม่เคยประกอบพิธีฮัจย์ ณเมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับ ตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน

(๖) ผู้ลาไปรับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับ ตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน แต่ถ้าพ้นระยะเวลาดังกล่าวแล้วผู้นั้นไปรายงานตัว เพื่อเข้า ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งภายในเจ็ดวัน ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งในช่วง ระยะเวลาดังกล่าวด้วย

(๗) ผู้ได้รับอนุญาตให้ไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย ให้ได้รับเงินเพิ่ม สำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน