๓. จันทนปูชกเถราปทาน

๑๗ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นกินนร อาศัยอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา มีดอกไม้เป็นภักษา นุ่งห่มดอกไม้

๑๘พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน เสด็จเหาะไปตามชายป่า ดังพญาหงส์ในท้องฟ้า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๙๕} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๔. โสภิตวรรค] ๓. จันทนปูชกเถราปทาน

๑๙(ข้าพเจ้ากราบทูลว่า) ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ข้าพระองค์ขอนอบน้อมพระองค์ จิตพระองค์บริสุทธิ์ดี พระองค์มีสีพระพักตร์ผ่องใส มีพระทัยผ่องแผ้ว

๒๐พระผู้มีพระภาค ผู้มีปัญญาดังแผ่นดิน มีปัญญาดี เสด็จลงจากอากาศ ทรงปูลาดผ้าสังฆาฏิแล้ว ประทับนั่งขัดสมาธิ

๒๑ข้าพเจ้าถือแก่นจันทน์หอมอย่างละเอียด ได้ไปยังสำนักพระชินเจ้า ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้บูชาพระพุทธเจ้า

๒๒ข้าพเจ้าถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ทำความปราโมทย์ให้เกิดขึ้นแล้ว บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

๒๓ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ใช้แก่นจันทน์บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๒๔ในกัปที่ ๑๑๔ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ ชาติ พระนามว่าโรหิณี มีพลานุภาพมาก

๒๕คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระจันทนปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ จันทนปูชกเถราปทานที่ ๓ จบ ภาณวารที่ ๘ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๙๖}