๓. โกฏุมพริยเถราปทาน

๑๒พระผู้มีพระภาค ผู้รุ่งเรืองดังดอกกรรณิการ์ มีพระคุณหาประมาณมิได้ดุจทะเล แผ่กว้างดังแผ่นดิน ประทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา

๑๓อันหมู่เทวดาบูชาแล้ว ดุจม้าอาชาไนยตัวองอาจ ผู้สูงสุดแห่งนรชน ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริง เบิกบาน จึงเข้าเฝ้าพระองค์

๑๔ข้าพเจ้าได้ประคองดอกไม้ และผ้าขนสัตว์เนื้อดี บูชาพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก

๑๕ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๑๖ในกัปที่ ๒๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งมีพระนามว่ามหาเนละ มีเดชมาก มีพลานุภาพมาก

๑๗คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระโกฏุมพริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ โกฏุมพริยเถราปทานที่ ๓ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๔๙}