๒. ปานธิทายกเถราปทาน

๖ข้าพระองค์ได้ถวายรองเท้าแด่พระผู้มีพระภาค ผู้ประทับอยู่ในป่า ทรงเข้าฌาน มีพระทัยประกอบด้วยเมตตา มีเดช ทรงธรรม ทรงอบรมพระองค์แล้ว

๗ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์จึงได้ใช้สอยยานทิพย์ นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

๘ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพระองค์ได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายรองเท้าคู่หนึ่ง

๙ในกัปที่ ๗๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิ ๘ ชาติ พระนามว่าสุยานะ มีพลานุภาพมาก

๑๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปานธิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปานธิทายกเถราปทานที่ ๒ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๘๐}