๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน

๕๑ข้าพเจ้าแผ้วถางสถานที่จงกรมของพระผู้มีพระภาค พระนามว่าปิยทัสสี มุงบังด้วยไม้อ้อ ป้องกันลมและแดด

๕๒ข้าพเจ้าบำเพ็ญกุศลให้ถึงพร้อมเพื่อต้องการเว้นบาป ตั้งความเพียรในศาสนาของพระศาสดาเพื่อละกิเลสทั้งหลาย

๕๓ในกัปที่ ๑๑ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ปรากฏนามว่าอัคคิเตชะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๕๔คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปาปนิวาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปาปนิวาริยเถราปทานที่ ๑๐ จบ หัตถิวรรคที่ ๒๒ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. หัตถิทายกเถราปทาน ๒. ปานธิทายกเถราปทาน ๓. สัจจสัญญกเถราปทาน ๔. เอกสัญญกเถราปทาน ๕. รังสิสัญญกเถราปทาน ๖. สันธิตเถราปทาน ๗. ตาลวัณฏทายกเถราปทาน ๘. อักกันตสัญญกเถราปทาน ๙. สัปปิทายกเถราปทาน ๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน มีคาถา ๕๔ คาถา ฉะนี้แล {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๘๘}