๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน

๔๘ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ไหว้พระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐที่สุดพระนามว่าเวสสภู ผู้องอาจ สามารถ มีความเพียร ทรงชำนะวิเศษ

๔๙ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๙๗} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๓. อาลัมพนทายกวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอภิวาท

๕๐ในกัปที่ ๒๔ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่าวิกตานันทะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๕๑คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระเอกวันทนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ เอกวันทนิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ อาลัมพนทายกวรรคที่ ๒๓ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อาลัมพนทายกเถราปทาน ๒. อชินทายกเถราปทาน ๓. ทเวรัตนิยเถราปทาน ๔. อารักขทายกเถราปทาน ๕. อัพยาธิกเถราปทาน ๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน ๗. โสวัณณวฏังสกิยเถราปทาน ๘. มิญชวฏังสกิยเถราปทาน ๙. สุกตาเวฬิยเถราปทาน ๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน ท่านผู้เห็นประโยชน์ทั้งหลายคำนวณคาถาได้ ๕๕ คาถา ฉะนี้แล {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๙๘}