๗. ชวหังสกเถราปทาน

๒๖ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นพรานป่าอาศัยอยู่ใกล้ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา ข้าพเจ้าได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ เสด็จเหาะไปในอากาศ @เชิงอรรถ : @ กุกฺกุห = นกออก, นกเขา. กุกฺกุส = เหยี่ยวดำ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๒๘} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๗. ปทุมุกเขปวรรค] ๘. สลฬปุปผิยเถราปทาน

๒๗ข้าพเจ้าประคองอัญชลีแลดูพระมหามุนีอยู่ ทำจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายอภิวาทพระองค์ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก

๒๘ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายอภิวาทพระผู้องอาจกว่านรชน จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอภิวาท

๒๙คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระชวหังสกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ชวหังสกเถราปทานที่ ๗ จบ