๑๐. ตรณิยเถราปทาน

๓๙พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ทรงเป็นผู้นำ มีหมู่ภิกษุแวดล้อมประทับยืนอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำ

๔๐เรือสำหรับข้ามในห้วงมหรรณพนั้นไม่มี ข้าพเจ้าจึงขึ้นจากแม่น้ำ พาพระศาสดาผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกส่งข้าม

๔๑ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าพาพระศาสดาผู้สูงสุดกว่านรชนส่งข้าม จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการพาส่งข้าม {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๓๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๗. ปทุมุกเขปวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค

๔๒คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระตรณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ตรณิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ ปทุมุกเขปวรรคที่ ๒๗ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อากาสุกขิปิยเถราปทาน ๒. เตลมักขิยเถราปทาน ๓. อัฑฒจันทิยเถราปทาน ๔. ทีปทายกเถราปทาน ๕. วิฬาลิทายกเถราปทาน ๖. มัจฉทายกเถราปทาน ๗. ชวหังสกเถราปทาน ๘. สลฬปุปผิยเถราปทาน ๙. อุปาคตหาสนิยเถราปทาน ๑๐. ตรณิยเถราปทาน และในวรรคนี้นับคาถาได้ ๔๒ คาถา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๓๒}