๒. โภชนทายกเถราปทาน

๔พระชินเจ้าย่อมรุ่งโรจน์ทุกเมื่อ ดังหน่อต้นรังที่เกิดดี ดุจไม้อัญชันที่กำลังขึ้นงาม (และ) เหมือนสายรุ้งในอากาศ

๕ข้าพเจ้ามีใจผ่องใส ได้ถวายโภชนะแด่พระองค์ผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ พระนามว่าเวสสภู ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๗๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๒. อารักขาทายกวรรค] ๓. คตสัญญกเถราปทาน

๖พระสยัมภูพุทธเจ้าผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ทรงอนุโมทนาทานของข้าพเจ้านั้นว่า ผลจงบังเกิดแก่ท่านในภพที่เกิดเถิด

๗ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายโภชนะ

๘ในกัปที่ ๒๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าอมิตตกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๙คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระโภชนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ โภชนทายกเถราปทานที่ ๒ จบ