๑๐. อุกขิตตปทุมิยเถราปทาน

๑๒๙ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นช่างดอกไม้อยู่ในกรุงหงสวดี ข้าพเจ้าลงสู่สระปทุมเลือกเก็บดอกบัวอยู่

๑๓๐พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงถึงความสำเร็จแห่งธรรมทั้งปวง พร้อมด้วยพระขีณาสพประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ รูป ผู้จิตสงบ ผู้คงที่

๑๓๑ผู้สิ้นอาสวะ บริสุทธิ์ ได้อภิญญา ๖ ผู้เข้าฌาน พระองค์ผู้เป็นบุรุษสูงสุด ทรงแสวงหาความเจริญ แก่ข้าพเจ้า เสด็จมาแล้ว

๑๓๒ข้าพเจ้าได้เห็นพระสยัมภูผู้เป็นเทพยิ่งกว่าเทพ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก จึงเด็ดดอกบัวที่ก้าน แล้วโยนขึ้นไป (บูชา) ในอากาศในกาลนั้น

๑๓๓(ด้วยเปล่งวาจาว่า) ข้าแต่พระธีรเจ้า ถ้าพระองค์เป็นพระพุทธเจ้าผู้เจริญที่สุดในโลก {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๑๘} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๔. คันโธทกวรรค] ๑๐. อุกขิตตปทุมิยเถราปทาน องอาจกว่านรชน ขอดอกบัวจงลอยไปเอง กั้นอยู่เหนือพระเศียรของพระองค์เองเถิด

๑๓๔พระมหาวีรเจ้าผู้เจริญที่สุดในโลก องอาจกว่านรชน ทรงอธิษฐานแล้ว ดอกบัวเหล่านั้นได้ลอยกั้นอยู่ เหนือพระเศียรด้วยพุทธานุภาพ

๑๓๕ด้วยกรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำไว้ดีแล้วนั้น และด้วยการตั้งเจตนาไว้มั่น ข้าพเจ้าละกายมนุษย์แล้ว ได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

๑๓๖ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั้น วิมานของข้าพเจ้าที่บุญกรรมสร้างไว้ อย่างสวยงาม เรียกชื่อว่าสัตตปัตตะ สูง ๖๐ โยชน์ กว้าง ๓๐ โยชน์

๑๓๗ข้าพเจ้าได้เกิดเป็นจอมเทพครองเทวสมบัติ ๑,๐๐๐ ชาติ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๕ ชาติ

๑๓๘และได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์นับชาติไม่ถ้วน ข้าพเจ้าเสวยกรรมของตนที่ทำไว้ดีแล้วในปางก่อน

๑๓๙ด้วยผลแห่งดอกปทุมดอกเดียวนั้นแล ข้าพเจ้าได้เสวยสมบัติแล้ว ได้ทำให้แจ้งธรรมของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

๑๔๐กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างไม่มีอาสวะ ดุจช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๑๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๔. คันโธทกวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค

๑๔๑ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งดอกปทุมดอกเดียว

๑๔๒คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระอุกขิตตปทุมิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ อุกขิตตปทุมิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ คันโธทกวรรคที่ ๓๔ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. คันธธูปิยเถราปทาน ๒. อุทกปูชกเถราปทาน ๓. ปุนนาคปุปผิยเถราปทาน ๔. เอกทุสสทายกเถราปทาน ๕. ผุสิตกัมมิยเถราปทาน ๖. ปภังกรเถราปทาน ๗. ติณกุฏิทายกเถราปทาน ๘. อุตตเรยยทายกเถราปทาน ๙. ธัมมสวนิยเถราปทาน ๑๐. อุกขิตตปทุมิยเถราปทาน ท่านรวบรวมคาถาทั้งหมดได้ ๑๔๔ คาถา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๒๐}