๔. กาฬุทายีเถราปทาน

๔๘เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่ เสด็จดำเนินทางไกลเที่ยวจาริกไปในครั้งนั้น

๔๙ข้าพเจ้าได้ถือดอกปทุม ดอกอุบล และดอกมะลิซ้อน ที่บานสะพรั่ง และถือข้าว(สุก)ชั้นดีมาถวายพระศาสดา

๕๐พระมหาวีระเสวยข้าวสุกชั้นดี โภชนะอย่างดี อนึ่ง กาฬุทายีรับดอกไม้นั้นแล้ว มอบถวายแก่พระชินเจ้า

๕๑ผู้ที่ได้ถวายดอกปทุมชั้นดีเยี่ยม ที่น่าปรารถนา น่าใคร่นี้แก่เรา ชื่อว่าทำสิ่งที่ทำได้ยาก

๕๒เราจักพยากรณ์ผู้ที่ได้ใช้ดอกไม้บูชา และได้ถวายข้าวสุกชั้นดีแก่เรา ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๕๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔. กุณฑธานวรรค] ๔. กาฬุทายีเถราปทาน

๕๓ผู้นั้นจักครองเทวสมบัติ ๑๘ ชาติ ดอกอุบล ดอกปทุม และดอกมะลิซ้อน จะมีในเบื้องบนผู้นั้น

๕๔ด้วยผลบุญของเขา ผู้คนจักสร้างหลังคา ประกอบด้วยของหอมที่เป็นทิพย์กั้นไว้ในอากาศ ในเวลานั้น

๕๕เขาจักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๕ ชาติ จักเป็นพระเจ้าแผ่นดินครองแผ่นดิน ๕๐๐ ชาติ

๕๖ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

๕๗เขายินดียิ่งในกรรมของตน ถูกกุศลมูลตักเตือนแล้วจักเกิดเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระญาติ ที่ก่อให้เกิดความเพลิดเพลินแก่พวกเจ้าศากยะ

๕๘และภายหลังเขาถูกกุศลมูลตักเตือนแล้วบวช กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงจักเป็นผู้ไม่มีอาสวะแล้วนิพพาน

๕๙พระโคดมผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก จักทรงตั้งเขา ผู้บรรลุปฏิสัมภิทา ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะไว้ในเอตทัคคะ

๖๐เขามีจิตเด็ดเดี่ยวเพื่อบำเพ็ญเพียร เป็นผู้สงบระงับ ไม่มีอุปธิ มีนามว่าอุทายี ตามโคตร จักเป็นสาวกของพระศาสดา

๖๑ราคะ โทสะ โมหะ มานะ และมักขะอันข้าพเจ้ากำจัดได้แล้ว ข้าพเจ้ากำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

๖๒ข้าพเจ้ามีความเพียร มีปัญญารักษาตน ทำให้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพอพระทัยแล้ว และพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงยินดี ได้ทรงตั้งข้าพเจ้าไว้ในตำแหน่งอันเลิศ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๕๗} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔. กุณฑธานวรรค] ๕. โมฆราชเถราปทาน

๖๓คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระกาฬุทายีเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ กาฬุทายีเถราปทานที่ ๔ จบ