๑. สกจิตตนิยเถราปทาน

๑ข้าพเจ้าได้เห็นป่าใหญ่ดงทึบ สงัดเงียบปราศจากอันตราย เป็นที่อยู่ของพวกฤๅษี ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

๒ข้าพเจ้าจึงนำไม้ไผ่มาทำเป็นสถูปแล้ว โปรยดอกไม้ต่างๆ ลง ได้ไหว้พระสถูปที่ข้าพเจ้าสร้างแล้ว เหมือนได้อภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเฉพาะพระพักตร์

๓ข้าพเจ้าได้เป็นพระราชาสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในแว่นแคว้น พอใจกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้

๔ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๕ในกัปที่ ๘๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าอนันตยสะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๐๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๗. สกจิตตนิยวรรค] ๒. อาโปปุปผิยเถราปทาน

๖คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสกจิตตนิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สกจิตตนิยเถราปทานที่ ๑ จบ