๔. ภิสาลุวทายกเถราปทาน

๑๓ข้าพเจ้าเข้าไปยังป่าใหญ่ดงทึบ อยู่ในป่า ได้พบพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้สมควรรับเครื่องบูชา

๑๔ข้าพเจ้าจึงได้ถวายเหง้าบัว หัวมัน และน้ำสำหรับล้างพระหัตถ์ ถวายอภิวาทพระยุคลบาทด้วยเศียรเกล้าแล้ว บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

๑๕ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายเหง้าบัวและหัวมันไว้ในครั้งนั้น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๑๗} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๘. นาคสมาลวรรค] ๕. เอกสัญญกเถราปทาน จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

๑๖และในกัปที่ ๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าภิสสัมมตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๑๗คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระภิสาลุวทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ภิสาลุวทายกเถราปทานที่ ๔ จบ ภาณวาร ที่ ๖ จบ