๖. ติณสันถารทายกเถราปทาน

๒๒ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีสระธรรมชาติสระใหญ่อยู่สระหนึ่ง ดารดาษไปด้วยดอกบัวสตบงกช เป็นที่อาศัยของนกต่างๆ

๒๓ข้าพเจ้าอาบและดื่มน้ำในสระนั้นแล้ว พักอยู่ไม่ไกล ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้เลิศกว่าสมณะ เสด็จเหาะไปในอากาศ

๒๔พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้าแล้ว เสด็จลงจากอากาศ ประทับยืนอยู่บนแผ่นดินในขณะนั้น

๒๕ข้าพเจ้าได้ใช้เคียวเกี่ยวหญ้ามาถวายทำเป็นที่ประทับนั่ง พระผู้มีพระภาคผู้เป็นใหญ่ในโลกทั้ง ๓ ทรงเป็นผู้นำ ได้ประทับนั่ง ณ ที่นั้น

๒๖ข้าพเจ้าทำจิตของตนให้เลื่อมใส ได้กราบไหว้พระองค์ ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ย่อลงนั่งกระโหย่งเพ่งดูพระมหามุนี {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๑๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๘. นาคสมาลวรรค] ๗. สูจิทายกเถราปทาน

๒๗ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังสวรรค์ชั้นนิมมานรดี จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาดหญ้า