สุตตันตภาชนีย์

ทฺวาทสายตนานิ จกฺขายตนํ รูปายตนํ โสตายตนํ สทฺทายตนํ ฆานายตนํ คนฺธายตนํ ชิวฺหายตนํ รสายตนํ กายายตนํ โผฏฺฐพฺพายตนํ มนายตนํ ธมฺมายตนํ ฯ

อายตนะ ๑๒ คือ ๑. จักขายตนะ ๒. รูปายตนะ ๓. โสตายตนะ ๔. สัททายตนะ ๕. ฆานายตนะ ๖. คันธายตนะ ๗. ชิวหายตนะ ๘. รสายตนะ ๙. กายายตนะ ๑๐. โผฏฐัพพายตนะ ๑๑. มนายตนะ ๑๒. ธัมมายตนะ

จกฺขุํ อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา วิปริณามธมฺมํ รูปา อนิจฺจา ทุกฺขา อนตฺตา วิปริณามธมฺมา โสตํ อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา วิปริณามธมฺมํ สทฺทา อนิจฺจา ทุกฺขา อนตฺตา วิปริณามธมฺมา ฆานํ อนิจฺจํ ทุกฺขํ อนตฺตา วิปริณามธมฺมํ คนฺธา อนิจฺจา ทุกฺขา อนตฺตา วิปริณามธมฺมา ชิวฺหา อนิจฺจา ทุกฺขา อนตฺตา วิปริณามธมฺมา รสา อนิจฺจา ทุกฺขา อนตฺตา วิปริณามธมฺมา กาโย อนิจฺโจ ทุกฺโข อนตฺตา วิปริณามธมฺโม โผฏฺฐพฺพา อนิจฺจา ทุกฺขา อนตฺตา วิปริณามธมฺมา มโน อนิจฺโจ ทุกฺโข อนตฺตา วิปริณามธมฺโม ธมฺมา อนิจฺจา ทุกฺขา อนตฺตา วิปริณามธมฺมา ฯ สุตฺตนฺตภาชนียํ ฯ

จักขุ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็น ธรรมดา รูป ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา โสตะ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา สัททะ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา ฆานะ ไม่ เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา คันธะ ไม่ เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา ชิวหา ไม่ เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา รส ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา กาย ไม่เที่ยง เป็น ทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา โผฏฐัพพะ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา มโน ไม่เที่ยง เป็น ทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา ธรรม ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา สุตตันตภาชนีย์ จบ