ข้อ ๔๖ คลังก๊าซธรรมชาติต้องมีเครื่องดับเพลิงชนิดผงเคมีแห้งหรือน้ำยาดับเพลิงซึ่งสามารถ ใช้ดับเพลิงอันเกิดจากก๊าซธรรมชาติได้ และเครื่องดับเพลิงดังกล่าวต้องมีขนาดความจุไม่น้อยกว่า ๖.๘ กิโลกรัม ตามมาตรฐานระบบป้องกันอัคคีภัยของสมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือมาตรฐานอื่นที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา โดยต้องจัด ให้อยู่ในที่ที่สามารถนำออกมาใช้ได้ง่าย ในบริเวณที่กำหนดและมีจำนวนเครื่อง ดังต่อไปนี้

(๑) บริเวณที่ตั้งเครื่องสูบก๊าซธรรมชาติและเครื่องสูบอัดก๊าซธรรมชาติ ต้องมีเครื่องดับเพลิง ไม่น้อยกว่าหนึ่งเครื่องต่อจำนวนเครื่องสูบก๊าซธรรมชาติและเครื่องสูบอัดก๊าซธรรมชาติหนึ่งเครื่อง

(๒) บริเวณแท่นจ่ายก๊าซธรรมชาติหรือจุดรับก๊าซธรรมชาติ ต้องมีเครื่องดับเพลิงไม่น้อยกว่า สองเครื่องต่อจุดรับหรือช่องจ่ายหนึ่งช่อง

(๓) บริเวณท่าเทียบเรือซึ่งรับหรือจ่ายก๊าซธรรมชาติ ต้องมีเครื่องดับเพลิงไม่น้อยกว่าสองเครื่อง และให้มีเครื่องดับเพลิงขนาดความจุไม่น้อยกว่า ๕๐ กิโลกรัม เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเครื่องต่อจุดรับ หรือจ่ายก๊าซธรรมชาติหนึ่งจุด ในกรณีที่มีเชื้อเพลิงชนิดอื่นในบริเวณตามวรรคหนึ่ง เครื่องดับเพลิงต้องมีระดับความสามารถ ในการดับเพลิงขั้นต่ำที่ใช้ได้กับเชื้อเพลิงชนิดนั้นด้วย เครื่องดับเพลิงตามวรรคหนึ่งต้องมีคุณภาพและมีปริมาณสารดับเพลิงเพียงพอพร้อมใช้งาน ได้ตลอดเวลา และต้องมีการตรวจสอบคุณภาพโดยการสุ่มตัวอย่างอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง และมีการจัดทำรายงานการตรวจสอบคุณภาพและเก็บรักษาไว้เป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปี เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบ เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๓๐ ก ราชกิจจานุเบกษา ๓๐ เมษายน ๒๕๖๘

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2568 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:0000e5efe4b2 · 2026-08-23