มาตรา ๑๓

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่นำยจ้ำงได้จัดให้มีระบบกำรจัดการด้ำนควำมปลอดภัยตำมมำตรฐำน ผลิตภัณฑ์อุตสำหกรรม มำตรฐำนขององค์กำรมำตรฐำนสำกล (International Standardization for Organization : ISO) มำตรฐำนขององค์กำรแรงงำนระหว่ำงประเทศ (International Labour Organization : ILO) มำตรฐำนของสถำบันมำตรฐำนสหรำชอำณำจักร (British Standards Institution : BSI) มำตรฐำนของสำนักงำนบริหำรควำมปลอดภัยและอาชีวอนามัยแห่งชำติ (Occupational Safety and Health Administration : OSHA) มำตรฐำนของสถำบันมำตรฐำน แห่งชำติประเทศสหรัฐอเมริกำ (American National Standards Institute : ANSI) มำตรฐำนของ ประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์ (Australia Standards/New Zealand Standards : AS/NZS) มำตรฐำนของสมำพันธ์กำรกำหนดมำตรฐำนของประเทศแคนำดำ (Canadian Standards Association : CSA) หรือมำตรฐำนอื่นที่เทียบเท่ำตำมที่อธิบดีประกาศกำหนด ให้ถือว่ำได้จัดให้มี ระบบกำรจัดการด้ำนควำมปลอดภัยตำมกฎกระทรวงนี้แล้ว ให้ไว้ ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖5 สุชำติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงแรงงาน บัญชีท้ายกฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานเกี่ยวกับระบบการจัดการด้านความปลอดภัย พ.ศ. ๒๕๖๕ ลำดับ สถานประกอบกิจการ ๑. อุตสาหกรรมเกี่ยวกับการทาเหมืองตามกฎหมายว่าด้วยแร่ ๒. อุตสาหกรรมเกี่ยวกับกิจการปิโตรเลียมตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียม ๓. อุตสาหกรรมเกี่ยวกับปิโตรเคมี ๔. อุตสาหกรรมเกี่ยวกับการกลั่นนามันปิโตรเลียม ๕. อุตสาหกรรมเกี่ยวกับการแยกก๊าซธรรมชาติ ๖. อุตสาหกรรมสิ่งพิมพ์ ๗. อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์อาหาร ๘. อุตสาหกรรมเครื่องดื่ม ๙. อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์จากยาสูบ ๑๐. อุตสาหกรรมสิ่งทอ ๑๑. อุตสาหกรรมเสือผ้าหรือเครื่องแต่งกาย ๑๒. อุตสาหกรรมเครื่องหนัง ๑๓. อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์จากไม้ ๑๔. อุตสาหกรรมกระดาษหรือผลิตภัณฑ์ที่แปรรูปจากกระดาษ ๑๕. อุตสาหกรรมการผลิตสารเคมีหรือเคมีภัณฑ์ ๑๖. อุตสาหกรรมเภสัชภัณฑ์หรือเวชภัณฑ์ทางการแพทย์ ๑๗. อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยาง ๑๘. อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์พลาสติก ๑๙. อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ที่ทาจากแร่อโลหะ ๒๐. อุตสาหกรรมโลหะหรือผลิตภัณฑ์ที่ทาจากโลหะ ๒๑. อุตสาหกรรมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ๒๒. อุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าหรืออุปกรณ์ไฟฟ้า ๒๓. อุตสาหกรรมเครื่องจักรหรือเครื่องมือกล ๒๔. อุตสาหกรรมยานพาหนะชินส่วนยานพาหนะหรืออุปกรณ์เสริมสำหรับยานพาหนะ ๒๕. อุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ ๒๖. อุตสาหกรรมเครื่องประดับ ๒๗. อุตสาหกรรมเครื่องดนตรี ๒๘. อุตสาหกรรมอุปกรณ์กีฬาออกกาลังกาย ๒ ลำดับ สถานประกอบกิจการ ๒๙. อุตสาหกรรมของเล่น ๓๐. อุตสาหกรรมเครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์ ๓๑. อุตสาหกรรมการผลิตไฟฟ้า การจัดส่ง หรือการจ่ายไฟฟ้า ๓๒. อุตสาหกรรมการผลิตหรือการบรรจุก๊าซ ๓๓. อุตสาหกรรมการผลิตถ่านโค้ก ๓๔. อุตสาหกรรมการผลิตการเก็บ หรือการจาหน่ายไอนา ๓๕. อุตสาหกรรมการเลียงสัตว์หรือการเพาะปลูก ๓๖. สถานีบริการตามกฎหมายว่าด้วยการค้านามันเชือเพลิง ๓๗. คลังนามันเชือเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมนามันเชือเพลิง ๓๘. การให้บริการบำบัดนาเสียหรือกำจัดของเสียตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษา คุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ๓๙. อุตสาหกรรมการนาวัสดุที่ใช้แล้วกลับมาใช้ใหม่ ๔๐. อุตสาหกรรมการแต่งแร่ การขุดแร่รายย่อย หรือการร่อนแร่ตามกฎหมายว่าด้วยแร่ ๔๑. การก่อสร้าง การดัดแปลงการซ่อมแซมหรือการรือถอนอาคารตามกฎหมายว่าด้วย การควบคุมอาคาร ๔๒. อุตสาหกรรมการขนส่ง ๔๓. การบริการการเดินอากาศตามกฎหมายว่าด้วยการเดินอากาศ ๔๔. กิจการคลังสินค้ากิจการไซโลหรือกิจการห้องเย็นตามกฎหมายว่าด้วยคลังสินค้าไซโลและห้อง เย็น ๔๕. กิจการโทรคมนาคมตามกฎหมายว่าด้วยองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบ กิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม ๔๖. การติดตัง การซ่อมหรือการซ่อมบารุงเครื่องจักร ๔๗. โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม ๔๘. กิจการนิติบุคคลอาคารชุดตามกฎหมายว่าด้วยอาคารชุด ๔๙. ห้างสรรพสินค้า ธุรกิจค้าปลีก หรือธุรกิจค้าส่ง ๕๐. ศูนย์การจัดประชุมและการแสดงสินค้า ๕๑. โรงพยาบาล ๕๒. การทดสอบและวิเคราะห์การปฏิบัติการทางกายภาพเคมี ชีวภาพหรือวิศวกรรม ๕๓. การขายและการบารุงรักษายานยนต์หรือการซ่อมยานยนต์ ๕๔. สวนสัตว์หรือสวนสนุก เลม่ ๑๓๙ ตอนที่ ๒๒ ก หนา้ ๑๙ ราชกิจจานุเบกษา ๑๑ เมษายน ๒๕๖๕ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติ ความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔ บัญญัติให้นายจ้างบริหาร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน ให้เป็นไป ตามมาตรฐานที่กำหนดในกฎกระทรวง ซึ่งระบบการจัดการด้านความปลอดภัยเป็นกลไกสำคัญที่จะทำให้ การดำเนินการเกี่ยวกับการบริหารและการจัดการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อม ในการทำงานของสถานประกอบกิจการเป็นไปอย่างมีระบบและมีประสิทธิภาพ สมควรจะต้องมีระบบ การจัดการด้านความปลอดภัยที่มีมาตรฐานและมีประสิทธิภาพ โดยมีการทบทวน ปรับปรุง และแก้ไข อย่างต่อเนื่อง อันจะทำให้ลูกจ้างมีความปลอดภัยในการทำงานยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้