กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานในการบริหาร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักร ปั้นจั่น และหม้อน้ำ พ.ศ. 2564

สารบัญของฉบับนี้

ปรารภ

เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๓ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔ กฎกระทรวง กำหนดมำตรฐำนในกำรบริหำร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักร ปั้นจั่น และหม้อนำ พ.ศ. ๒๕๖๔ อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระรำชบัญญัติ ควำมปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงแรงงาน ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี

1. หมวด ๒ ปั้นจั่น
2. ส่วนที่ ๑ บททั่วไป17 มาตรา
3. มาตรา ๕๖

   ในกำรประกอบ กำรติดตัง กำรทดสอบ กำรใช้ กำรซ่อมแซม กำรบำรุงรักษำ กำรตรวจสอบ กำรรือถอนปั้นจั่นหรืออุปกรณ์อื่นของปั้นจั่น นำยจ้ำงต้องปฏิบัติตำมรำยละเอียด คุณลักษณะและคู่มือกำรใช้งำนที่ผู้ผลิตกำหนดไว้ หำกไม่มีรำยละเอียดคุณลักษณะและคู่มือกำรใช้งำน ดังกล่ำว นำยจ้ำงต้องดำเนินกำรให้วิศวกรเป็นผู้จัดทำรำยละเอียดคุณลักษณะและคู่มือกำรใช้งำน เป็นหนังสือ และต้องมีสำเนำเอกสำรดังกล่ำวไว้ให้พนักงำนตรวจควำมปลอดภัยตรวจสอบได้ รำยละเอียดคุณลักษณะและคู่มือกำรใช้งำนตำมวรรคหนึ่งต้องเป็นภำษำไทย หรือภำษำอื่น ที่ลูกจ้างสำมำรถศึกษำและปฏิบัติเพื่อควำมปลอดภัยในกำรทำงำนได้

4. มาตรา ๕๗

   นำยจ้ำงต้องจัดให้มีกำรทดสอบกำรติดตังปั้นจั่นเมื่อติดตังเสร็จตำมรำยละเอียด คุณลักษณะและคู่มือกำรใช้งำนตำมข้อ ๕๖ ตำมแบบที่อธิบดีประกาศกำหนด และต้องมีสำเนำเอกสำร กำรทดสอบไว้ให้พนักงำนตรวจควำมปลอดภัยตรวจสอบได้ ในกรณีที่มีกำรหยุดใช้งำนปั้นจั่นตังแต่หกเดือนขึนไป ก่อนนำปั้นจั่นมำใช้งำนใหม่ นำยจ้ำง ต้องดำเนินกำรตำมวรรคหนึ่งด้วย

5. มาตรา ๕๘

   นำยจ้ำงต้องจัดให้มีกำรทดสอบส่วนประกอบและอุปกรณ์ของปั้นจั่นอย่ำงน้อย ปีละหนึ่งครัง ตำมประเภทและลักษณะของงำน ตำมที่กำหนดไว้ในรำยละเอียดคุณลักษณะและคู่มือ กำรใช้งำนตำมข้อ ๕๖ ตำมแบบที่อธิบดีประกาศกำหนด และต้องมีสำเนำเอกสำรกำรทดสอบไว้ให้ พนักงำนตรวจควำมปลอดภัยตรวจสอบได้

6. มาตรา ๕๙

   ในกำรทำงำนเกี่ยวกับปั้นจั่น นำยจ้ำงต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี (๑) ควบคุมให้มีลวดสลิงเหลืออยู่ในม้วนลวดสลิงไม่น้อยกว่ำสองรอบตลอดเวลำที่ปั้นจั่นทำงำน เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๖ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔ (๒) จัดให้มีชุดล็อกป้องกันลวดสลิงหลุดจำกตะขอของปั้นจั่นและทำกำรตรวจสอบให้อยู่ใน สภำพที่ใช้งำนได้อย่ำงปลอดภัย (๓) จัดให้มีที่ครอบปิดหรือกันส่วนที่หมุนรอบตัวเอง ส่วนที่เคลื่อนไหวได้ หรือส่วนที่อำจเป็น อันตรำยของปั้นจั่น และให้ส่วนที่เคลื่อนที่ของปั้นจั่นหรือส่วนที่หมุนได้ของปั้นจั่นอยู่ห่ำงจำกสิ่งก่อสร้ำง หรือวัตถุอื่นในระยะที่ปลอดภัย (๔) จัดให้ลูกจ้างสวมใส่เข็มขัดนิรภัยและสำยช่วยชีวิตตลอดเวลำที่ทำงำนบนแขนปั้นจั่นหรือ ชุดสะพำน (๕) จัดให้มีพืนชนิดกันลื่น รำวกันตก และแผงกันตกระดับพืน สำหรับปั้นจั่นชนิดที่ต้องมี กำรจัดทำพืนและทำงเดิน (๖) จัดให้มีเครื่องดับเพลิงที่เหมำะสมและพร้อมใช้งำนไว้ที่ห้องบังคับปั้นจั่นหรือตำแหน่ง ที่สำมำรถใช้งำนได้สะดวก (๗) ติดตังปั้นจั่นบนฐำนที่มั่นคงโดยวิศวกรเป็นผู้รับรอง (๘) จัดให้มีกำรติดตังชุดควบคุมกำรทำงำนเมื่อยกวัสดุขึนถึงตำแหน่งสูงสุด (upper limit switch) ที่ใช้งำนได้ตำมปกติ (๙) จัดให้มีชุดควบคุมพิกัดนำหนักยก (overload limit switch) ที่ใช้งำนได้ตำมปกติ

7. มาตรา ๖๐

   ในกำรทำงำนเกี่ยวกับปั้นจั่นที่ใช้เครื่องยนต์ นำยจ้ำงต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี (๑) จัดให้มีที่ครอบปิดหรือฉนวนหุ้มท่อไอเสีย (๒) จัดให้มีถังเก็บเชือเพลิงและท่อส่งเชือเพลิงติดตังอยู่ในลักษณะที่จะไม่เกิดอันตรำย เมื่อเชือเพลิงหก ล้น หรือรั่วออกมำ (๓) จัดให้มีมำตรกำรในกำรเก็บและเคลื่อนย้ำยเชือเพลิงสำรองด้วยควำมปลอดภัย

8. มาตรา ๖๑

   นำยจ้ำงต้องเคลื่อนย้ำยวัตถุไวไฟออกจำกบริเวณที่ใช้ปั้นจั่น เว้นแต่กรณีที่ไม่สำมำรถ เคลื่อนย้ำยได้ นำยจ้ำงต้องจัดให้มีมำตรกำรป้องกันอันตรำยที่เหมำะสมก่อนให้ลูกจ้างปฏิบัติงำน

9. มาตรา ๖๒

   นำยจ้ำงต้องไม่ให้ลูกจ้างใช้ปั้นจั่นที่ชำรุดเสียหำยหรืออยู่ในสภำพที่ไม่ปลอดภัย

10. มาตรา ๖๓

    นำยจ้ำงต้องไม่ดัดแปลงหรือแก้ไขส่วนหนึ่งส่วนใดของปั้นจั่นในส่วนที่เกี่ยวข้องกับ โครงสร้ำงที่มีผลต่อกำรรับนำหนัก หรือยินยอมให้ลูกจ้างหรือผู้อื่นกระทำกำรเช่นว่ำนัน เว้นแต่นำยจ้ำง ได้จัดให้มีกำรคำนวณทำงวิศวกรรมพร้อมกับจัดให้มีกำรทดสอบ และต้องมีสำเนำเอกสำรกำรทดสอบ ไว้ให้พนักงำนตรวจควำมปลอดภัยตรวจสอบได้

11. มาตรา ๖๔

    นำยจ้ำงต้องจัดให้มีสัญญำณเสียงและแสงไฟเตือนภัยตลอดเวลำที่ปั้นจั่นทำงำน โดยติดตังไว้ให้เห็นและได้ยินชัดเจน

12. มาตรา ๖๕

    นำยจ้ำงต้องจัดให้มีป้ำยบอกพิกัดนำหนักยกไว้ที่ปั้นจั่นและรอกของตะขอ พร้อมทัง ติดตังป้ำยเตือนให้ระวังอันตรำยที่ลูกจ้างเห็นได้ชัดเจน เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๗ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔ สำหรับปั้นจั่นชนิดเคลื่อนที่และปั้นจั่นชนิดอยู่กับที่ที่มีพิกัดยกหลำยพิกัด นำยจ้ำงต้องจัดให้มี ตำรำงกำรยกสิ่งของตำมที่ผู้ผลิตกำหนด โดยติดประกาศไว้ให้เห็นได้ชัดเจน

13. มาตรา ๖๖

    นำยจ้ำงต้องจัดทำเส้นแสดงเขตอันตรำย เครื่องหมายแสดงเขตอันตรำย หรือเครื่อง กันเขตอันตรำยในเส้นทำงที่มีกำรใช้ปั้นจั่นเคลื่อนย้ำยสิ่งของ

14. มาตรา ๖๗

    นำยจ้ำงต้องจัดให้มีคู่มือกำรใช้สัญญำณสื่อสำรระหว่ำงผู้ปฏิบัติงำนเกี่ยวกับปั้นจั่น ในกรณีที่กำรใช้สัญญำณตำมวรรคหนึ่งเป็นกำรใช้สัญญำณมือ นำยจ้ำงต้องจัดให้มีรูปภำพ หรือคู่มือกำรใช้สัญญำณมือตำมมำตรฐำน ASME หรือมำตรฐำนอื่นที่เทียบเท่ำตำมแบบที่อธิบดีประกาศ กำหนด ติดไว้ที่จุดหรือตำแหน่งที่ลูกจ้างผู้ปฏิบัติงำนเห็นได้ชัดเจน

15. มาตรา ๖๘

    ในกรณีที่มีกำรติดตังหรือใช้ปั้นจั่นใกล้สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำ นำยจ้ำงต้องควบคุมดูแลให้ลูกจ้างปฏิบัติ ดังต่อไปนี (๑) ในกรณีที่ใช้ปั้นจั่นยกวัสดุ ให้มีระยะห่ำงระหว่ำงสำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำ กับส่วนหนึ่งส่วนใดของปั้นจั่นหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของวัสดุที่ปั้นจั่นกำลังยก ดังต่อไปนี (ก) สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำไม่เกิน ๖๙ กิโลโวลต์ ต้องห่ำงไม่น้อยกว่ำ ๓.๑ เมตร (ข) สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำเกิน ๖๙ กิโลโวลต์แต่ไม่เกิน ๑๑๕ กิโลโวลต์ ต้องห่ำงไม่น้อยกว่ำ ๓.๓ เมตร (ค) สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำเกิน ๑๑๕ กิโลโวลต์แต่ไม่เกิน ๒๓๐ กิโลโวลต์ ต้องห่ำงไม่น้อยกว่ำ ๔ เมตร (ง) สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำเกิน ๒๓๐ กิโลโวลต์แต่ไม่เกิน ๕๐๐ กิโลโวลต์ ต้องห่ำงไม่น้อยกว่ำ ๖ เมตร (๒) ในกรณีที่เคลื่อนย้ำยปั้นจั่นชนิดเคลื่อนที่โดยไม่ยกวัสดุและไม่ลดแขนปั้นจั่นลงให้มีระยะห่ำง ระหว่ำงสำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำ กับส่วนหนึ่งส่วนใดของปั้นจั่น ดังต่อไปนี (ก) สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำไม่เกิน ๖๙ กิโลโวลต์ ต้องห่ำงไม่น้อยกว่ำ ๑.๓ เมตร (ข) สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำเกิน ๖๙ กิโลโวลต์แต่ไม่เกิน ๒๓๐ กิโลโวลต์ ต้องห่ำงไม่น้อยกว่ำ ๓ เมตร (ค) สำยไฟฟ้ำหรืออุปกรณ์ไฟฟ้ำที่มีแรงดันไฟฟ้ำเกิน ๒๓๐ กิโลโวลต์แต่ไม่เกิน ๕๐๐ กิโลโวลต์ ต้องห่ำงไม่น้อยกว่ำ ๕ เมตร ในกรณีที่ไม่สำมำรถปฏิบัติตำม (๑) และ (๒) ได้ นำยจ้ำงต้องจัดให้มีมำตรกำรควำมปลอดภัย ที่เพียงพอและได้รับการอนุญาตจำกกำรไฟฟ้ำประจำท้องถิ่นที่รับผิดชอบสำยไฟฟ้ำนันก่อนกำรดำเนินกำร

16. มาตรา ๖๙

    ในกรณีที่มีกำรติดตังหรือใช้ปั้นจั่นใกล้เสำส่งคลื่นโทรคมนำคมที่อำจมีกระแสไฟฟ้ำ เหนี่ยวนำ นำยจ้ำงต้องต่อสำยตัวนำกับปั้นจั่นหรือวัสดุที่จะยกเพื่อให้ประจุไฟฟ้ำไหลลงดิน ทังนี เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๘ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔ กำรต่อลงดินให้เป็นไปตำมมำตรฐำนกำรติดตังทำงไฟฟ้ำสำหรับประเทศไทย ที่กำหนดโดยสมาคมวิศวกรรม สถำนแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

17. มาตรา ๗๐

    นำยจ้ำงต้องปิดประกาศวิธีการทำงำนเกี่ยวกับปั้นจั่นไว้บริเวณที่ลูกจ้างทำงำน เป็นภำษำไทยหรือภำษำอื่นที่ลูกจ้างเข้ำใจได้ โดยอย่ำงน้อยต้องมีรำยละเอียดเกี่ยวกับกำรใช้งำน กำรบำรุงรักษำ และกำรใช้อุปกรณ์คุ้มครองควำมปลอดภัยส่วนบุคคล

18. มาตรา ๗๑

    ในกรณีที่ผู้บังคับปั้นจั่นไม่สำมำรถมองเห็นจุดที่ทำกำรยกสิ่งของหรือเคลื่อนย้ำยวัสดุ นำยจ้ำงต้องจัดให้มีผู้ให้สัญญำณแก่ผู้บังคับปั้นจั่นตลอดระยะเวลาที่มีกำรใช้งำน

19. มาตรา ๗๒

    นำยจ้ำงต้องจัดให้ลูกจ้างซึ่งเป็นผู้บังคับปั้นจั่น ผู้ให้สัญญำณแก่ผู้บังคับปั้นจั่น ผู้ยึดเกำะวัสดุ หรือผู้ควบคุมกำรใช้ปั้นจั่นผ่ำนกำรอบรมเกี่ยวกับขันตอนและวิธีการทำงำนที่ปลอดภัย ในกำรทำงำนของปั้นจั่น กำรป้องกันอันตรำยจำกปั้นจั่น รำยละเอียดเกี่ยวกับโครงสร้ำงอุปกรณ์ กำรตรวจสอบและบำรุงรักษำอุปกรณ์ของปั้นจั่น รวมทังกำรฝึกอบรมทบทวนกำรทำงำนเกี่ยวกับปั้นจั่น แต่ละประเภท โดยวิทยำกรซึ่งมีควำมรู้ ควำมเชี่ยวชำญ และประสบกำรณ์กำรทำงำนเกี่ยวกับปั้นจั่น แต่ละประเภท ตำมหลักสูตรที่อธิบดีประกาศกำหนด

20. ส่วนที่ ๒ ปั้นจั่นเหนือศีรษะและปั้นจั่นขำสูง3 มาตรา
21. มาตรา ๗๓

    ปั้นจั่นเหนือศีรษะหรือปั้นจั่นขำสูงที่เคลื่อนที่บนรำง นำยจ้ำงต้องจัดให้มีสวิตช์ หยุดกำรทำงำนของปั้นจั่นได้โดยอัตโนมัติ และให้มีกันชนหรือกันกระแทกที่ปลำยทังสองข้ำงของรำง

22. มาตรา ๗๔

    นำยจ้ำงต้องควบคุมดูแลไม่ให้มีสิ่งกีดขวางกำรเลื่อนของล้อปั้นจั่น

23. มาตรา ๗๕

    ในกรณีที่นำยจ้ำงให้ลูกจ้างขึนไปทำงำนบนปั้นจั่นหรืออุปกรณ์อื่นของปั้นจั่นที่มีควำมสูงเกิน ๒ เมตร นำยจ้ำงต้องจัดให้มีบันไดพร้อมรำวจับและโครงโลหะกันตกหรือจัดให้มีอุปกรณ์อื่นใดที่มี ควำมเหมำะสมและปลอดภัยต่อลูกจ้างตำมกฎกระทรวงว่ำด้วยกำรกำหนดมำตรฐำนในกำรบริหำร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน ในสถำนที่ ที่มีอันตรำยจำกกำรตกจำกที่สูงและที่ลำดชันจำกวัสดุกระเด็น ตกหล่น และพังทลำย และจำกกำร ตกลงไปในภำชนะเก็บหรือรองรับวัสดุ

24. ส่วนที่ ๓ ปั้นจั่นหอสูง6 มาตรา
25. มาตรา ๗๖

    ในกรณีที่ลูกจ้างปฏิบัติงำนบนแขนปั้นจั่น นำยจ้ำงต้องจัดให้มีมำตรกำรป้องกัน กำรพลัดตกของลูกจ้าง และให้ลูกจ้างสวมใส่เข็มขัดนิรภัยและสำยช่วยชีวิตตลอดเวลำที่ลูกจ้างทำงำน

26. มาตรา ๗๗

    ปั้นจั่นที่มีรำงล้อเลื่อนที่อยู่บนแขนปั้นจั่น นำยจ้ำงต้องจัดให้มีสวิตช์หยุดกำรทำงำน ของปั้นจั่นได้โดยอัตโนมัติ และให้มีกันชนหรือกันกระแทกที่ปลำยทังสองข้ำงของรำง เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๙ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔

27. มาตรา ๗๘

    ปั้นจั่นที่มีแขนเคลื่อนที่ขึนลงได้ นำยจ้ำงต้องจัดให้มีสวิตช์ควบคุมมุมองศำกำรทำงำน ของแขนปั้นจั่น ให้เป็นไปตำมที่กำหนดไว้ในรำยละเอียดคุณลักษณะและคู่มือกำรใช้งำนตำมข้อ ๕๖

28. มาตรา ๗๙

    นำยจ้ำงต้องจัดให้มีตำรำงกำรยกสิ่งของตำมที่ผู้ผลิตกำหนดไว้ในรำยละเอียดคุณลักษณะ และคู่มือกำรใช้งำนตำมข้อ ๕๖ ที่แสดงรำยละเอียดเกี่ยวกับนำหนักสิ่งของ มุมองศำ และระยะ ของแขนที่ทำกำรยก ติดไว้ในบริเวณที่ผู้บังคับปั้นจั่นเห็นได้ชัดเจน

29. มาตรา ๘๐

    ในกำรประกอบ กำรติดตัง กำรเปลี่ยนแปลงโครงสร้ำง กำรเพิ่มควำมสูง หรือ กำรรือถอนปั้นจั่นหอสูง นำยจ้ำงต้องจัดให้มีวิศวกรควบคุมตลอดระยะเวลาดำเนินกำรจนแล้วเสร็จ

30. มาตรา ๘๑

    นำยจ้ำงต้องควบคุมดูแลไม่ให้ลูกจ้างหรือบุคคลใดเกำะเกี่ยวไปกับส่วนหนึ่งส่วนใดของปั้นจั่น หรือไปกับวัสดุที่ทำกำรยก หรืออยู่ภำยใต้วัสดุที่ทำกำรยกหรือบริเวณที่อำจก่อให้เกิดอันตรำยได้

31. ส่วนที่ ๔ รถปั้นจั่นและเรือปั้นจั่น4 มาตรา
32. มาตรา ๘๒

    ในกำรติดตังปั้นจั่นบนรถ เรือ แพ โป๊ะ หรือยำนพำหนะลอยนำอย่ำงอื่นนำยจ้ำง ต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี (๑) ยึดปั้นจั่นไว้กับรถ เรือ แพ โป๊ะ หรือยำนพำหนะลอยนำอย่ำงอื่นให้มั่นคง โดยมีวิศวกร ควบคุมกำรดำเนินกำรจนแล้วเสร็จ และต้องมีสำเนำเอกสำรดังกล่ำวไว้ให้พนักงำนตรวจควำมปลอดภัย ตรวจสอบได้ (๒) จัดให้มีป้ำยบอกพิกัดนำหนักยกอย่ำงปลอดภัยตำมที่กำหนดไว้ในรำยละเอียดคุณลักษณะ และคู่มือกำรใช้งำนตำมข้อ ๕๖ พร้อมทังติดตังป้ำยเตือนให้ระวัง โดยนำหนักของปั้นจั่นรวมกับ พิกัดนำหนักยกต้องไม่เกินระวำงบรรทุกเต็มที่ของรถ เรือ แพ โป๊ะ หรือยำนพำหนะลอยนำอย่ำงอื่น

33. มาตรา ๘๓

    นำยจ้ำงต้องจัดให้มีตำรำงกำรยกสิ่งของตำมที่กำหนดไว้ในรำยละเอียดคุณลักษณะ และคู่มือกำรใช้งำนตำมข้อ ๕๖ ที่แสดงรำยละเอียดเกี่ยวกับนำหนักสิ่งของ มุมองศำ และระยะ ของแขนที่ทำกำรยก ติดไว้ในบริเวณที่ผู้บังคับปั้นจั่นเห็นได้ชัดเจน

34. มาตรา ๘๔

    กำรทำงำนเกี่ยวกับรถปั้นจั่นที่มีลักษณะอย่ำงหนึ่งอย่ำงใด ดังต่อไปนี นำยจ้ำง ต้องจัดให้มีกำรจัดทำแผนกำรยก และควบคุมให้มีกำรปฏิบัติตำมแผนกำรยกนัน เพื่อให้ลูกจ้างปฏิบัติงำน ได้อย่ำงปลอดภัย (๑) กำรใช้ปั้นจั่นตังแต่สองเครื่องขึนไปในกำรยกวัสดุสิ่งของ (๒) กำรยกวัสดุสิ่งของที่มีนำหนักมำกกว่ำร้อยละ ๗๕ ของพิกัดยกอย่ำงปลอดภัยตำมตำรำง กำรยกสิ่งของตำมที่กำหนดไว้ในรำยละเอียดคุณลักษณะและคู่มือกำรใช้งำนตำมข้อ ๕๖ (๓) กำรทำงำนของปั้นจั่นใกล้สำยไฟฟ้ำที่มีระยะน้อยกว่ำระยะที่กำหนดในข้อ ๖๘ (๔) กำรยกวัสดุสิ่งของที่อำจเกิดกำรเปลี่ยนแปลงของจุดศูนย์ถ่วงของวัสดุสิ่งของที่ทำกำรยก (๕) กำรยกวัสดุสิ่งของที่อำจเกิดกำรระเบิดหรืออุบัติภัยร้ำยแรง เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๒๐ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔ (๖) กำรยกวัสดุสิ่งของที่มีนำหนักตังแต่ ๒๕ ตันขึนไป

35. มาตรา ๘๕

    แผนกำรยกตำมข้อ ๘๔ ต้องจัดทำโดยผู้ควบคุมกำรใช้รถปั้นจั่นซึ่งผ่ำนกำรอบรม ตำมข้อ ๗๒ โดยต้องทำเป็นหนังสือและอย่ำงน้อยต้องมีรำยละเอียด ดังต่อไปนี (๑) ผู้ทำหน้ำที่เกี่ยวกับปั้นจั่น (๒) ตำรำงกำรยกวัสดุสิ่งของ (๓) รำยละเอียดของปั้นจั่น ได้แก่ รัศมีกำรยกและควำมยำวของแขนปั้นจั่นที่ใช้ยกขณะทำกำร ยกวัสดุสิ่งของ (๔) รำยละเอียดของอุปกรณ์ประกอบกำรยกและลักษณะกำรยึดเกำะวัสดุสิ่งของ (๕) ข้อมูลเกี่ยวกับวัสดุสิ่งของที่ทำกำรยก เช่น ขนำด นำหนัก ตำแหน่งจุดศูนย์ถ่วง โดยระบุ อัตรำส่วนของนำหนักที่ยกต่อควำมสำมำรถในกำรยก (๖) ควำมสำมำรถในกำรรับนำหนักของพืนที่รองรับปั้นจั่น (๗) ขนำดพืนที่ของแผ่นรองขำรับนำหนักของปั้นจั่น (๘) ขันตอนกำรยกที่กำหนดมำตรกำรควำมปลอดภัยและวิธีการป้องกันอันตรำย นำยจ้ำงต้องปิดประกาศแผนกำรยกไว้ในบริเวณที่ทำงำนให้เห็นได้ชัดเจน และต้องมีสำเนำ เอกสำรดังกล่ำวไว้ให้พนักงำนตรวจควำมปลอดภัยตรวจสอบได้

36. ส่วนที่ ๕ อุปกรณ์ที่ใช้เกี่ยวกับปั้นจั่น7 มาตรา
37. มาตรา ๘๖

    นำยจ้ำงต้องไม่ใช้ลวดสลิงที่มีลักษณะอย่ำงหนึ่งอย่ำงใด ดังต่อไปนี (๑) ลวดสลิงที่ลวดเส้นนอกสึกไปตังแต่หนึ่งในสำมของเส้นผ่ำนศูนย์กลำงเส้นลวด (๒) ลวดสลิงที่ขมวด ถูกบดกระแทก แตกเกลียว หรือชำรุดที่ทำให้ประสิทธิภำพในกำรใช้งำน ของลวดสลิงลดลง (๓) ลวดสลิงมีเส้นผ่ำนศูนย์กลำงเล็กลงเกินร้อยละ ๕ ของเส้นผ่ำนศูนย์กลำงที่ระบุ (๔) ลวดสลิงถูกควำมร้อนทำลำยหรือเป็นสนิมมำกจนเห็นได้ชัดเจน (๕) ลวดสลิงถูกกัดกร่อนชำรุดมำกจนเห็นได้ชัดเจน (๖) ลวดสลิงเคลื่อนที่ที่มีเส้นลวดในหนึ่งช่วงเกลียวขำดตังแต่สำมเส้นขึนไปในเส้นเกลียวเดียวกัน หรือขำดรวมกันตังแต่หกเส้นขึนไปในหลำยเส้นเกลียว (๗) ลวดสลิงยึดโยงที่มีเส้นลวดขำดตรงข้อต่อตังแต่สองเส้นขึนไปในหนึ่งช่วงเกลียว

38. มาตรา ๘๗

    นำยจ้ำงต้องใช้ลวดสลิงที่มีค่ำควำมปลอดภัยตำมที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี (๑) ลวดสลิงเคลื่อนที่ต้องมีค่ำควำมปลอดภัยไม่น้อยกว่ำ ๕ (๒) ลวดสลิงยึดโยงต้องมีค่ำควำมปลอดภัยไม่น้อยกว่ำ ๓.๕ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๒๑ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔

39. มาตรา ๘๘

    นำยจ้ำงต้องใช้ปั้นจั่นที่มีรอกที่มีอัตรำส่วนระหว่ำงเส้นผ่ำนศูนย์กลำงของรอกหรือล้อใดๆ กับเส้นผ่ำนศูนย์กลำงของลวดสลิงที่พันตำมที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี (๑) สิบแปดต่อหนึ่ง สำหรับรอกปลำยแขนปั้นจั่น (๒) สิบหกต่อหนึ่ง สำหรับรอกของตะขอ (๓) สิบห้ำต่อหนึ่ง สำหรับรอกหลังแขนปั้นจั่น ควำมในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่อัตรำส่วนระหว่ำงเส้นผ่ำนศูนย์กลำงของรอกหรือล้อใด ๆ กับเส้นผ่ำนศูนย์กลำงของลวดสลิงที่พันตำมที่ผู้ผลิตกำหนด

40. มาตรา ๘๙

    นำยจ้ำงต้องใช้อุปกรณ์สำหรับกำรผูก มัด หรือยึดโยงวัสดุที่มีค่ำควำมปลอดภัย ตำมที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี (๑) ลวดสลิง ต้องมีค่ำควำมปลอดภัยไม่น้อยกว่ำ ๕ (๒) โซ่ ต้องมีค่ำควำมปลอดภัยไม่น้อยกว่ำ ๔ (๓) เชือก ต้องมีค่ำควำมปลอดภัยไม่น้อยกว่ำ ๕ (๔) ห่วงหรือตะขอ ต้องมีค่ำควำมปลอดภัยไม่น้อยกว่ำ ๓.๕ (๕) อุปกรณ์สำหรับผูก มัด หรือยึดโยงอื่นนอกเหนือจำกที่กำหนดไว้ใน (๑) ถึง (๔) ต้องมี ค่ำควำมปลอดภัยไม่น้อยกว่ำ ๓.๕

41. มาตรา ๙๐

    นำยจ้ำงต้องจัดหำวัสดุที่มีควำมทนทำนและอ่อนตัวมำรองรับบริเวณจุดที่มีกำรสัมผัส ระหว่ำงอุปกรณ์ที่ใช้ในกำรผูก มัด หรือยึดโยงกับวัสดุที่ทำกำรยกเคลื่อนย้ำย

42. มาตรา ๙๑

    ในกำรยกเคลื่อนย้ำยวัสดุสิ่งของ นำยจ้ำงต้องให้ลูกจ้างผูก มัด หรือยึดโยง วัสดุสิ่งของ โดยมีมุมองศำระหว่ำงอุปกรณ์สำหรับกำรผูก มัด หรือยึดโยงกับวัสดุที่จะทำกำรยก ไม่น้อยกว่ำ ๔๕ องศำ กรณีที่มีควำมจำเป็นต้องทำกำรผูก มัด หรือยึดโยงด้วยมุมองศำที่น้อยกว่ำที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง นำยจ้ำงต้องกำหนดให้มีกำรคำนวณแรงรับนำหนักของอุปกรณ์สำหรับกำรผูก มัด หรือยึดโยงเพื่อให้เกิด ควำมปลอดภัยโดยผู้ควบคุมกำรใช้ปั้นจั่น และต้องมีสำเนำเอกสำรดังกล่ำวไว้ให้พนักงำนตรวจควำมปลอดภัย ตรวจสอบได้

43. มาตรา ๙๒

    นำยจ้ำงต้องไม่ใช้ตะขอที่มีลักษณะอย่ำงหนึ่งอย่ำงใด ดังต่อไปนี (๑) มีกำรบิดตัวของตะขอ (๒) มีกำรถ่ำงออกของปำกตะขอเกินร้อยละ ๕ (๓) มีกำรสึกหรอที่ท้องตะขอเกินร้อยละ ๑๐ (๔) มีกำรแตกหรือร้ำวส่วนหนึ่งส่วนใดของตะขอ (๕) มีกำรเสียรูปทรงหรือสึกหรอของห่วงตะขอ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๒๒ ราชกิจจานุเบกษา ๖ สิงหาคม ๒๕๖๔