ข้อ ๓ โรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑) บริเวณภายนอกอาคารโรงฆ่าสัตว์ (ก) มีรั้วกั้นหรือมาตรการอื่นใดในการป้องกันสัตว์อื่นและบุคคลภายนอกมิให้เข้าไป ภายในโรงฆ่าสัตว์โดยไม่ได้รับอนุญาต เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๗๘ ก หนา้ ๗ ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ข) บริเวณรอบอาคารโรงฆ่าสัตว์ต้องมีการปรับปรุงดูแลให้อยู่ในสภาพดี ไม่มีแหล่งที่อยู่ ของสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค และถนนรอบอาคารต้องไม่ก่อให้เกิดฝุ่นละออง (ค) มีมาตรการป้องกันการปนเปื้อนจากสัตว์มีชีวิตสู่เนื้อสัตว์ (ง) มีมาตรการป้องกันสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรคมิให้เข้าไปในอาคารโรงฆ่าสัตว์
(๒) โครงสร้างภายในอาคารโรงฆ่าสัตว์ (ก) พื้นต้องทำด้วยวัสดุที่มีผิวเรียบ ไม่ดูดซึมน้า มีความแข็งแรงทนทาน มีความลาดเอียง สามารถระบายน้าได้สะดวก และสามารถทำความสะอาดได้ง่าย รอยเชื่อมระหว่างพื้นกับผนัง ต้องเชื่อมกันสนิทและทำมุมโค้งมน เพื่อป้องกันการสะสมของสิ่งปนเปื้อนและสามารถทำความสะอาดได้ง่าย (ข) ผนังด้านในต้องทำด้วยวัสดุที่มีผิวเรียบ ไม่ดูดซึมน้า มีความแข็งแรงทนทาน ไม่ผุกร่อนหรือเป็นสนิม ทนทานต่อสารเคมี และสามารถทำความสะอาดได้ง่าย รอยเชื่อมระหว่าง ผนังกับผนังต้องเชื่อมกันสนิทและทำมุมโค้งมน เพื่อป้องกันการสะสมของสิ่งปนเปื้อนและสามารถ ทำความสะอาดได้ง่าย (ค) ประตูและวงกบประตูต้องทำด้วยวัสดุที่มีผิวเรียบ ไม่ดูดซึมน้า ไม่ผุกร่อนหรือเป็นสนิม สามารถทำความสะอาดได้ง่าย และประตูที่เปิดสู่ภายนอกอาคารต้องปิดได้สนิทป้องกันสัตว์ที่เป็นพาหะ นำโรคมิให้เข้าไปในอาคารโรงฆ่าสัตว์ได้ (ง) พื้นที่การผลิตส่วนที่สะอาดต้องมีเพดาน ทำด้วยวัสดุที่มีผิวเรียบ ไม่ดูดซึมน้าหรือ ความชื้น ไม่ผุกร่อนหรือเป็นสนิม และสามารถทำความสะอาดได้ง่าย
(๓) บริเวณภายในอาคารโรงฆ่าสัตว์ (ก) มีพื้นที่เพียงพอสำหรับการปฏิบัติงาน (ข) พื้นที่ภายในอาคารโรงฆ่าสัตว์แบ่งเป็นพื้นที่การผลิตและพื้นที่อื่น ๆ โดยพื้นที่การผลิต ต้องมีการแบ่งออกเป็นสองส่วน ประกอบด้วยส่วนที่สะอาดและส่วนที่ไม่สะอาดซึ่งแยกออกจากกัน อย่างชัดเจน โดยส่วนที่สะอาดหมายถึงพื้นที่ที่มีความเสี่ยงในการปนเปื้อนสิ่งสกปรกต่า ได้แก่ พื้นที่ ที่ทำการเปิดซาก นำเครื่องในออก จนถึงจัดเก็บเนื้อสัตว์ ส่วนที่ไม่สะอาดหมายถึงพื้นที่ที่มีความเสี่ยง ในการปนเปื้อนสิ่งสกปรกสูง ได้แก่ พื้นที่ที่ทำสลบสัตว์จนถึงขูดขนหรือเอาหนังออก ยกเว้นโรงฆ่าไก่ เป็ด ห่าน และสัตว์ปีกอื่นที่มีการประกาศเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงว่าด้วยการกำหนดชนิดของสัตว์ ที่ออกตามมาตรา ๑๔
(๑) ส่วนที่สะอาด ได้แก่ พื้นที่ที่ทำการลดอุณหภูมิซากจนถึงการจัดเก็บเนื้อสัตว์ และส่วนที่ไม่สะอาด ได้แก่ พื้นที่ที่ทำสลบสัตว์จนถึงการนำเครื่องในออกและล้างซากครั้งสุดท้าย (ค) มีระบบระบายน้าที่มีประสิทธิภาพ สามารถป้องกันน้าเสียจากส่วนที่ไม่สะอาดไปสู่ ส่วนที่สะอาดได้ และปลายท่อด้านนอกอาคารต้องออกแบบให้สามารถป้องกันสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค มิให้เข้าไปในอาคารโรงฆ่าสัตว์ (ง) มีระบบระบายอากาศที่สามารถระบายกลิ่น ควัน ไอน้าร้อน และความชื้นได้ อย่างมีประสิทธิภาพ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๗๘ ก หนา้ ๘ ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (จ) ระบบแสงสว่างที่ใช้ในโรงฆ่าสัตว์อาจใช้แสงสว่างจากธรรมชาติหรือแสงสว่างจากไฟฟ้า ที่มีความเข้มของแสงซึ่งไม่ทำให้การมองเห็นสีของเนื้อสัตว์เปลี่ยนแปลงไป กรณีใช้แสงสว่างจากไฟฟ้า หลอดไฟฟ้าต้องมีฝาครอบหรือมีวิธีการอื่นใดเพื่อป้องกันเศษแก้วกรณีหลอดไฟฟ้าแตกหรือระเบิด (ฉ) น้าที่ใช้ในอาคารโรงฆ่าสัตว์ต้องสะอาด มีปริมาณเพียงพอต่อการใช้งาน ตลอดจน มีแรงดันที่เหมาะสมในการฉีดล้างทำความสะอาด และกรณีที่เป็นน้าที่ใช้สัมผัสเนื้อสัตว์ต้องมีคุณภาพ ไม่ต่ากว่าเกณฑ์คุณภาพน้าประปาดื่มได้ที่กรมอนามัยกำหนด หากมีการใช้น้าแข็งต้องเป็นน้าแข็ง ที่สะอาดและมีคุณภาพมาตรฐานตามกฎหมายว่าด้วยอาหาร (ช) ภายในโรงฆ่าสัตว์และบริเวณห้องสุขาภายในโรงฆ่าสัตว์ต้องมีอ่างล้างมืออย่างเพียงพอ โดยอ่างล้างมือต้องไม่เปิดหรือปิดด้วยมือ และต้องจัดให้มีสบู่เหลวหรือสารเคมีที่ใช้ทำความสะอาด ตามกฎหมายว่าด้วยเครื่องสำอาง (ซ) มีพื้นที่หรืออุปกรณ์อื่นใดสำหรับรวบรวมหรือทำลายเนื้อสัตว์ที่ไม่เหมาะสมที่จะใช้ เป็นอาหาร โดยไม่ปนเปื้อนกับเนื้อสัตว์ที่เหมาะสมที่จะใช้เป็นอาหาร (ฌ)มีที่เก็บสารเคมีที่อยู่ห่างจากพื้นที่การผลิตและบริเวณที่เก็บเนื้อสัตว์ โดยมีการแยกชนิด หรือประเภทของสารเคมี โดยติดฉลากและป้ายให้เห็นชัดเจน พร้อมทั้งมีคำเตือนและคำแนะนำเมื่อเกิด อุบัติภัยจากสารดังกล่าว (ญ)มีที่เก็บวัสดุอุปกรณ์หรือภาชนะบรรจุเนื้อสัตว์ที่สะอาดและถูกสุขลักษณะ (ฎ) มีห้องหรือบริเวณสำหรับเปลี่ยนหรือสวมทับเสื้อผ้าแยกระหว่างส่วนที่สะอาดและ ส่วนที่ไม่สะอาด (ฏ) มีห้องสุขาที่สะอาดและเพียงพอ และไม่สามารถเปิดสู่พื้นที่การผลิตได้โดยตรง (ฐ) มีแคร่หรือรอกยกสัตว์เพื่อป้องกันสัตว์สัมผัสพื้น ทำจากวัสดุที่แข็งแรง ทนทาน ล้างทำความสะอาดได้ง่าย ในกรณีที่เป็นแคร่ต้องมีความสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร ส่วนกรณีที่เป็นรอกยกสัตว์เมื่อยกแล้วส่วนล่างสุดของซากต้องอยู่สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร
(๔) โรงพักสัตว์ (ก) มีพื้นที่เพียงพอสำหรับจำนวนสัตว์ที่จะทำการฆ่าในแต่ละรอบโดยต้องไม่มีสัตว์รออยู่ นอกโรงพักสัตว์ และสะดวกต่อการตรวจสัตว์ก่อนทำการฆ่าของพนักงานตรวจโรคสัตว์ (ข) มีพื้นที่สำหรับแยกสัตว์ป่วยหรือสงสัยว่าป่วยหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่จะทำ การฆ่านั้นเป็นโรค หรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้ เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร (ค) มีระบบระบายอากาศที่สามารถระบายกลิ่น ความชื้น และความร้อนได้อย่าง มีประสิทธิภาพ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๗๘ ก หนา้ ๙ ราชกิจจานุเบกษา ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๔ (ง) มีระบบระบายน้าและของเสียจากสัตว์ที่ไม่ก่อให้เกิดการสะสมของสิ่งปฏิกูล โดยน้าเสีย และของเสียจากสัตว์ต้องลงสู่ระบบบำบัดน้าเสีย และทิศทางการระบายน้าในโรงพักสัตว์ป่วยหรือสงสัย ว่าป่วย ต้องไม่ผ่านไปยังคอกสัตว์ปกติหรือทางเดินของสัตว์ (จ) มีน้าสะอาดและอุปกรณ์ให้น้าสัตว์กินอย่างเพียงพอ ยกเว้นไก่ เป็ด ห่าน และสัตว์ปีกอื่น ที่มีการประกาศเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงว่าด้วยการกำหนดชนิดของสัตว์ที่ออกตามมาตรา ๑๔
(๑) (ฉ) มีโครงสร้างของโรงพักสัตว์ที่ทำจากวัสดุที่แข็งแรงทนทาน มีหลังคาป้องกันแสงแดด และฝน (ช) มีประตู รั้วกั้น หรือแผงกั้นที่ทำจากวัสดุที่แข็งแรงทนทาน หรือวิธีอื่นใดที่สามารถ ป้องกันสัตว์มิให้ออกจากโรงพักสัตว์ได้และไม่ทำอันตรายต่อตัวสัตว์ (ซ) มีน้าใช้ทำความสะอาดอย่างเพียงพอ (ฌ)มีแสงสว่างเพียงพอสำหรับการตรวจสัตว์ก่อนทำการฆ่าโดยอาจใช้แสงสว่าง จากธรรมชาติหรือแสงสว่างจากไฟฟ้า (ญ)มีทางเดินต่อจากโรงพักสัตว์เข้าพื้นที่ที่ทำสลบสัตว์และมีอุปกรณ์ที่เปิดปิดเพื่อป้องกัน ไม่ให้สัตว์ถอยหลังออกจากบริเวณที่ทำสลบสัตว์ ยกเว้นไก่ เป็ด ห่าน และสัตว์ปีกอื่นที่มีการประกาศ เพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงว่าด้วยการกำหนดชนิดของสัตว์ที่ออกตามมาตรา ๑๔
(๑) (ฎ) มีบริเวณที่รับสัตว์ที่เป็นแท่นเทียบ หรือทางลาดที่มีพื้นผิวที่ไม่ลื่นหรือลาดชัน จนเกินไป หรือมีเครื่องมือ เครื่องจักร หรืออุปกรณ์ ในการเคลื่อนย้ายสัตว์ลงจากพาหนะขนส่งสัตว์ ที่เหมาะสมตามประเภทและชนิดของสัตว์