มาตรา ๑๕

ข้อ ๑๕ ในกรณีที่ผู้รับอนุญาตเลิกประกอบธุรกิจการนำคนต่างด้าวมาทำงานตามมาตรา ๕๕ วรรคสาม และไม่มีความรับผิดที่ต้องชดใช้ตามพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ แล้ว ให้ผู้รับอนุญาตยื่นคำขอรับหลักประกันคืนต่ออธิบดี พร้อมด้วยหลักฐานที่แสดงว่า ได้ส่งคนต่างด้าวกลับไปยังประเทศต้นทางแล้วซึ่งต้องไม่ช้ากว่าสองปีนับแต่วันที่เลิกประกอบธุรกิจ และ เอกสารหรือหลักฐานอื่นตามที่ระบุไว้ในแบบคำขอรับหลักประกันคืน ให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบความรับผิดของผู้รับอนุญาต หากปรากฏว่าไม่มีความรับผิดที่ต้องชดใช้ ตามพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ แล้ว ให้เสนอความเห็น เบื้องต้นต่ออธิบดี และให้อธิบดีพิจารณาตรวจสอบอีกครั้งหนึ่งก่อนมีหนังสือแจ้งให้ผู้รับอนุญาตมารับ หลักประกันคืน ทั้งนี้ อธิบดีต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ ในกรณีที่ผลการตรวจสอบปรากฏว่า ผู้รับอนุญาตแสดงหลักฐานการส่งคนต่างด้าวกลับไปยัง ประเทศต้นทางได้เพียงบางส่วนภายในสองปีนับแต่วันที่เลิกประกอบธุรกิจ และยังคงต้องรับผิดชอบ เลม่ ๑๓๘ ตอนที่ ๖๖ ก หนา้ ๕ ราชกิจจานุเบกษา ๑ ตุลาคม ๒๕๖๔ ในการส่งคนต่างด้าวที่เหลืออยู่นั้นกลับไปยังประเทศต้นทาง แต่ความรับผิดที่เหลืออยู่มีจำนวนน้อยกว่า หลักประกันที่วางไว้ ให้เจ้าหน้าที่ทำความเห็นเสนอต่ออธิบดีเพื่อสั่งลดหลักประกันลงให้เหลือเท่ากับ ความรับผิดนั้น โดยให้หักค่าใช้จ่ายในการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรในอัตรา สองพันห้าร้อยบาทต่อคนต่างด้าวหนึ่งคน และมีหนังสือแจ้งให้ผู้รับอนุญาตมารับหลักประกัน ส่วนที่เกินคืน