ข้อ ๒๑ หลักประกันซึ่งนายจ้างได้วางไว้ตามกฎกระทรวงการขอใบอนุญาต การออก ใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาต และการกำหนดหลักประกันในการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับ นายจ้างในประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๙ ให้ถือว่าเป็นหลักประกันตามกฎกระทรวงนี้และให้ใช้บังคับได้ต่อไป การวางหลักประกันเพิ่ม การเปลี่ยนแปลงหลักประกัน และการเรียกหลักประกันเพิ่ม สำหรับหลักประกันที่วางไว้ตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามกฎกระทรวงการขอใบอนุญาต การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาต และการกำหนดหลักประกันในการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๙ ในกรณีที่นายจ้างซึ่งวางหลักประกันตามวรรคหนึ่ง นำคนต่างด้าวรายใหม่มาทำงานเพิ่มขึ้น ภายหลังวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้วางหลักประกันเฉพาะคนต่างด้าวรายใหม่ที่เพิ่มขึ้นในอัตรา หนึ่งพันบาทต่อคนต่างด้าวหนึ่งคน ตามข้อ ๑๖ และการดำเนินการอื่นเกี่ยวกับหลักประกัน เป็นไป ตามกฎกระทรวงนี้
คลังกฎหมาย / กฎกระทรวงการอนุญาตประกอบธุรกิจการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ และหลักประกันในการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ พ.ศ. 2564 / บทเฉพาะกาล
กฎกระทรวงการอนุญาตประกอบธุรกิจการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ และหลักประกันในการนำคนต่างด้าวมาทำงานกับนายจ้างในประเทศ พ.ศ. 2564 · 2564มาตรา ๒๑
ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2564 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม
ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน
ที่มาของตัวบทนี้
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:88be46ceb4f3… · 2026-08-23